วินาทีถัดมา
ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!
เหลยจ้านเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว จ้องเขม็งตรงหน้า ทั้งร่างแข็งค้างอยู่กับที่
กลางห้วงนิรวาณ หลูหลินยังคงยืนไขว้สองมือไว้เบื้องหลัง ก้าวเดินเหนือห้วงอากาศ
หนวดนับร้อยเส้นที่พร้อมด้วยอำนาจหมายทำลายล้างพิฆาตฟ้าดิน หยุดนิ่งอยู่ห่างจากผิวกายของหลูหลินเพียงสามชั่ง ไม่อาจรุดคืบแม้แต่น้อย!
ขั้นแรกแห่งร่างบู๊แห่งปฐมกาล วิชามารหมื่นสำนักย่อมไม่อาจแตะต้อง!
หนวดนับร้อยเส้นยาวนับหมื่นลี้ เริ่มแตกสลายทีละนิดจากปลายสุด!
เนื้อเลือดระเบิดออก ก้อนเนื้องอกมหึมาของแม่แมลงพันเนตรบิดเกร็งอย่างรุนแรง ดวงตาประสานที่ปกคลุมทั้งร่างเปล่งประกายตระหนกขึ้นพร้อมกันทั้งหมด
มนุษย์ที่แม้แต่ขั้นอริยเต๋าเทพยังไม่ถึง เป็นหนทางใดจึงฝ่าฝืนการโจมตีเต็มกำลังของนางได้?
แม้แต่รอยถลอกเพียงผิวนอกยังไม่เกิดขึ้นเลย!
หลูหลินไม่เสียเวลาให้นางคิดแม้แต่นาทีเดียว
เหยียบเท้าขวาลงกลางห้วงนิรวาณอย่างหนักหน่วง กลางฝนเศษหนวดที่ระเบิดกระจายเต็มท้องฟ้า ร่างของเขาหายวับจากที่เดิมทันที
เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง หลูหลินยืนอยู่เหนือแม่แมลงพันเนตรโดยตรง
มนุษย์หนึ่งกับแมลงหนึ่ง ส่วนต่างของขนาดร่างใหญ่โตเหลือเกิน
ต่อหน้าแม่แมลงพันเนตร หลูหลินไม่ต่างอะไรจากผงฝุ่นละอองแม้แต่เม็ดเดียว
แต่เบื้องนี้ ความหฤหรรษ์ที่แผ่ออกจากร่างของหลูหลิน กลับกดขี่ข่มเหต่อมหึมาเบื้องล่างไว้สนิท
“ตาย”
หลูหลินค่อย ๆ เงยหมัดขวาขึ้น ภายในจักรวาลจิ๋วในกาย สุดโกลาหล เทพมารแห่งการทำลายล้าง “ทำลาย” คำรามเสียงดังกึกก้อง
กฎแห่งการทำลายล้างอันมโหฬาร พวยพุ่งซึ่งบ่าเข้าสู่บ่าขวาของหลูหลินอย่างไร้ขอบเขต
หมัดลั่นลง!
ชั่วขณะที่ปลายหมัดตกลง เอกภพภายในรัศมีสิบหมื่นจ้างยุบถล่มมิดชิด
ปราการที่แม่แมลงพันเนตรภาคภูมิ ซึ่งแกร่งพอต้านการโจมตีหนึ่งของปฐมเต๋า ณ หมัดหนึ่งนี้ แตกกระจายเสียนสลายในชั่วขณะ