ซ่า!
โลกทั้งใบ แตกสลาย
ความมืดเย็นเยียบที่กลืนกินทุกสรรพสิ่ง ลอกตัวออกดั่งเงากระจก
หลูหลินลืมตาขึ้น หายใจถี่ผ่าว สายลมทะเลเค็มเปรี้ยวกับแสงแดดจ้าแคะเข้าครอบงำประสาทสัมผัสอีกครั้ง
เบื้องล่างคือพื้นไม้สำเภาที่โยกไหวตามคลื่น
เบื้องหน้ายังคงเป็นโจรสลัดห้าคนที่หน้าตาโหดร้าย สักลายเต็มกาย ยืนล้อมรอบหีบเหรียญทอง หายใจพ่นทาน
ทุกอย่างกลับคืนสู่สภาพก่อนที่เขาจะถูกโยนลงทะเล
มันถูกรีเซ็ตแล้ว
“ด่านแรก การแบ่งทอง”
เสียงกึ่งเฒ่าดังขึ้นในพิภพจิตของหลูหลินอีกครั้ง
“ทุกครั้งที่ล้มเหลว วิญญาณของเจ้าจะต้องรับความเจ็บปวดจากความตายอย่างแท้จริงหนึ่งครั้ง โอกาสมีเพียงสามหน”
“ครบสามหนแล้วยังล้มเหลว เจ้าจะจมดิ่งอยู่ ณ ที่แห่งนี้ตราบชั่วนิรันดร์ กลายเป็นส่วนหนึ่งของเกมการเดิมพันนี้”
เสียงนั้นเพิ่งจบลง หลูหลินรู้สึกดั่งหัวใจเจ็บปวดร้าวในทะเลญาณ!
รอยแตกบนตราประจำจักรพรรดิมนุษย์ขยายออกขึ้นอีกส่วน รัศมีเริ่มร้างจางลงเหลือเกิน
โอกาสสามหน...
ราคาของความล้มเหลวแต่ละครั้ง คือวิญญาณที่แตกสลายลงไปอีก
ไม่มีทางถอยหลังอีกแล้ว
“พี่ใหญ่?”
โจรสลัดที่หลุดฟันหน้าหนึ่งรีบเร่งอย่างไม่พอใจ มือวางไปที่ดาบโค้งข้างเอว “แผนของพี่ล่ะ? พวกเรารออยู่นะ!”
“ขอให้คิดแผนดี ๆ หน่อยล่ะ ไม่อย่างนั้น...ฉลามในทะเลพวกมันหิวมาหลายวันแล้วนะ!”
ครั้งนี้ หลูหลินไม่คิดเรื่องความยุติธรรมอีกต่อไป ไม่ถูกมัดมือมัดเท้าด้วย “วิถีแห่งจักรพรรดิ” อีกเช่นเคย
เป้าหมายเดียวเวลานี้ คือผ่านการทดสอบ รับมรดก แล้วรีบรุดกลับราชธานี!
เวลาไม่ได้รอใคร
หลูหลินเงยหน้าขึ้น เอ่ยเสียงขรึม
“ข้าเอาเหรียญทองเก้าสิบเจ็ดเหรียญ”
“หมายเลขสาม ได้หนึ่งเหรียญ”
“หมายเลขห้า ได้สองเหรียญ”