หลูหลินได้ยินดังนั้น ใจก็ถึงกับหนักอื้น
เป็นการทดสอบ?
หรือว่าฝ่าบาททรงลังเลอยู่จริง?
การปล่อยตัวโดยไร้ความผิด หากจับมาเทียบกับความเป็นจริง อาจช่วยให้ฝ่าบาทหลุดพ้นจากกับดักก็เป็นได้ใช่ไหม?
นึกถึงผลกระเพื่อมระลอกผีเสื้อที่เกิดขึ้นเมื่อแบ่งทรัพย์สินกันในเรือโจรสลัด หลูหลินก็หน้าเคร่งเครียดขึ้น
บททดสอบของสุสานหลวงราชวงศ์ต้าอี้ โหดร้ายยิ่งกว่าที่เขาคิดไว้นัก
มิใช่การวางแผนบนกระดานทรายอันไร้ร่องรอย แต่เป็นการเอาชีวิตจริง ๆ มาเป็นเดิมพันในเกมกันแท้ ๆ
ขณะนั้นเอง ความเชื่อมโยงประหลาดที่เคยปรากฏบนเรือโจรสลัด ก็ก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่าอีกครั้ง!
คราวนี้ ปลายอีกด้านของสายสัมพันธ์คือร่างอ่อนล้าที่ถูกหมอกครอบคลุมอยู่ในห้องขังฝั่งตรงข้าม
ตึม!
จิตสำนึกของหลูหลินถูกลากดึงอย่างแรง ทำให้เขา "เห็น" ณ ขอบเขตเวลาอันไกลโพ้น ในวังหนึ่ง เหล่าหญิงผู้ทรงฉลองพระองค์ขนนกกำลังตรัสรู้อยู่ต่อหน้ากระจกโบราณ
พลังปราณตรงหน้ากับพระอัธยาศัยของจักรพรรดินีเจาหนิงที่อยู่ตรงหน้าแทบไม่ผิดเพี้ยน แต่นางกลับมีรอยหลงทางและการต่อสู้ใจปรากฏบนพระพักตร์
สายข้อมูลมหาศาลไหลเข้าสู่ความคิดของหลูหลิน
ถ้าจักรพรรดินีเจาหนิงที่สถิตอยู่ที่นี่ซึ่งเป็นเพียงภาพฉายของจิตสำนึกเลือก "ทรยศ" ...
แล้วนางในโลกที่แท้จริงอีกฟากจะถูกกฎบางประการลงทัณฑ์จนวิญญาณมอดไหม้ในพริบตา สูญสลายไปโดยสิ้นเชิง!
หัวใจของหลูหลินเต้นระรัว โลหิตทั่วร่างแข็งค้าง!
ไม่ได้ ต่อให้เป็นเวลาไหนก็ไม่มีสิทธิ์ให้นางของโลกไหนต้องตายสักคน!
ต่อให้เป็นเพียงหนึ่งในความเป็นไปได้นับพันนับล้าน ก็ไม่ยอมเด็ดขาด!
“หลูหลิน เราถามเจ้า”
เสียงของจักรพรรดินีเจาหนิงดังขึ้นอีกครั้งจากห้องขังฝั่งตรงข้าม
“ถ้า......เราเลือกทรยศ เจ้าจะเกลียดเราหรือไม่?”
คำถามนี้ ไม่ใช่เกมเย็นชาอีกต่อไป แต่เป็นการสืบเสาะที่โหดร้ายแสนกล เอามีดผ่าเข้าไปที่จุดอ่อนที่สุดของหัวใจคน