หลูหลินก้าวไปยังโต๊ะหินทีละก้าว แล้วหยิบจี้หยกนั้นขึ้นมา
จี้หยกชิ้นนี้ เขารู้จักดี
เจ้าของสำนักตรวจการแลกเปลี่ยนขนส่งแห่งเจียงหนาน ผู้ที่มักอวดว่าจี้มรดกตกทอดของตระกูลนั้นไม่เคยหลุดจากตัว!
หวงกวน
เหตุใดจิ่งหมิงจึงปรากฏตัวที่ซูโจว?
และเหตุใดจึงทิ้งสิ่งของติดกายที่ไม่เคยพรากจากตัวนี้ไว้ ณ ที่แห่งนี้?
หลูหลินไม่ลังเลอีก ปลายนิ้วแผ่นปราณอักษรสีเทาขาวแทรกลงไปในจี้หยกอย่างเงียบเชียบ
หึ่ง!
จี้หยกสั่นสะเทือนเบา ๆ ความคิดอันบางเบายิ่งที่สุดส่งเข้าสู่วิญญาณของเขาอย่างต่อเนื่องเป็นช่วง ๆ
“จั่วจือ พระตำหนักฉางเชิง...ซูโจว...รีบมา...”
เสียงนี้ ไม่ผิดพลาด เป็นหวงกวนอย่างแน่นอน!
จิ่งหมิงเกิดเรื่องแล้ว!
และยังเกี่ยวข้องกับพระตำหนักฉางเชิงอีกด้วย!
ขณะที่หลูหลินกำลังจะลึกล้ำเข้าไปสืบค้นหาข่าวสารเพิ่มเติม เสียงแหลมคมแทรกอากาศก็ดังขึ้นนอกกำแพงสวนหลายเสียงพร้อมกัน!
สวิบ! สวิบ! สวิบ! สวิบ!
เงาดำสี่ร่างปีนกำแพงเข้ามาราวกับปีศาจ ลงจอดในสี่มุมสวนอย่างมั่นคง ล้อมรอบหลูหลินไว้
ทั้งร่างแผ่พลังปราณอักษรสีแดงเข้มเร้นลับออกมา
นักตายทหารพลีแห่งพระตำหนักฉางเชิง!
ชายครอบเงานำหน้าหัวเราะเยาะเสียงเย็นชา
“ส่งจี้หยกมา ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า!”
แววตาของหลูหลินเย็นเยียบลง
พวกนี้มาเพื่อตามรอยเบาะแสของหวงกวน
ดูท่าหวงกวนคงแตะความลับของพระตำหนักฉางเชิงที่มิอาจยอมให้รั่วไหลออกไปจริง ๆ
บาดแผลของหลูหลินยังไม่หายสนิท ปราณอักษรในตันเถียนยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ แต่พวกโจรชั้นต่ำเช่นนี้เขาย่อมไม่เอามาคำนึง
ขณะที่ร่างถอยหลังอย่างรวดเร็ว พลังจิ่วซานเหอก็หลอมรวมในฝ่ามือเป็นเปลวเร็ว กลายเป็นโล่พลังสีเทาขาวอันมั่นคง
กึง!
พลังปราณสีแดงเข้มหลายสายพุ่งเข้าโล่พร้อมกันในเสี้ยววินาที เป็นเสียงอึกทึบ