ปฐมเต๋าเคยกล่าวไว้ว่า พระองค์ได้สังหารศัตรูระดับปฐมเต๋าถึงสามองค์ในสุสานแห่งนี้
ซากเบื้องหน้านี้ คงเป็นหนึ่งในนั้น
หลูหลินยืนอยู่ข้างกระดูกนิ้วขนาดมหึมา ย่อตัวลง วางฝ่ามือขวาบนผิวกระดูกนิ้ว
เบื้องลึกในทะเลญาณ เมล็ดกฎแห่งเวลาที่เพิ่งหลอมรวมใหม่เร่งหมุนวนอย่างรุนแรง แผ่ขยายออกไปตามขอบทะเลญาณอย่างคลั่งไคล้
กฎที่สะสมอยู่บนซากปฐมเต๋าโครงนี้ กลับมีร่องรอยของกฎแห่งเวลาปนอยู่ด้วย และยังบริสุทธิ์ยิ่งนัก
แสงวาบเปล่งในดวงตาหลูหลิน
จอมเทพทิ้งเมล็ดกฎแห่งเวลาไว้ แล้วยังตั้งสำนักเต๋าไว้กลางสุสานแห่งนี้ คงไม่ใช่ความบังเอิญเพียงเท่านั้น
ซากปฐมเต๋าผู้เชี่ยวชาญกฎแห่งเวลาโครงนี้ ตัวมันเองคือหินลับดาบที่จัดเตรียมไว้เพื่อเขา
“เร่งให้เมล็ดกฎแห่งเวลาแก่เต็มที....”
หลูหลินนั่งขัดสมาธิข้างซากกระดูก ฝ่ามือขวายังคงประทับบนผิวกระดูกนิ้ว แล้วหลับตาลง
สิบสามกฎเดินเต็มอัตรา เมล็ดกฎแห่งเวลาดูดกลืนแก่นแท้กฎตกค้างที่มีคุณสมบัติเดียวกันในซากกระดูกอย่างคลั่งไคล้ รากสีเงินขาวงอกออกจากก้นเมล็ด แทงลึกเข้าไปในส่วนลึกของทะเลญาณ
เมล็ดกำลังเติบโต
เร็วกว่าที่คาดไว้หลายเท่า
จอมเทพจัดการทุกอย่างไว้ครบถ้วนแล้ว
สำนักเต๋า สุสาน เมล็ดกฎแห่งเวลา แก่นแท้กฎสายเดียวกันที่สะสมในซากปฐมเต๋า ทั้งหมดร้อยเรียงเชื่อมโยงกันเป็นเนื้อเดียว
หลูหลินจำเป็นต้องทำเพียงสิ่งเดียว
ดูดกลืน เข้าใจ เติบโต
..................
แสงสีเงินขาวปกคลุมทั้งร่าง หลูหลินนั่งขัดสมาธิข้างซากปฐมเต๋า สิบสามกฎคำรามหมุนวนภายในกาย
ฝ่ามือขวาประทับบนกระดูกนิ้วสีทองหม่นยาวหลายพันจั้ว ความเย็นเจาะกระดูกแทงผ่านอุ้งมือเข้ามา
เมล็ดกฎแห่งเวลาหยั่งรากอยู่เบื้องลึกของทะเลญาณ โลภโมโทนดูดกลืนแก่นแท้กฎสายเดียวกันที่สะสมอยู่ในซากกระดูกอย่างไร้ความปรานี รากสีเงินขาวแผ่ขยายอย่างคลั่งไคล้ แทงจากก้นเมล็ดลงสู่ส่วนลึกของทะเลญาณ