บนเวทีประลอง
หลูหลินยืนอยู่กลางเวที เสียงโห่ร้องอวยพรจากรอบด้านพวยพุ่งเข้ามา จนแม้แต่ภาพบนม่านแสงที่ถ่ายทอดสดยังสั่นคลอน
เขาเงยหน้าขึ้นมอง บนม่านฟ้านั้น บันไดอันดับคะแนนได้ปรับปรุงใหม่แล้ว
อันดับขั้นสุดท้าย
อันดับหนึ่ง แดนดาราเซียว หลู ชนะขาด
อันดับสอง แดนกระบี่ เจี้ยนอี้ แพ้หนึ่งครั้ง
อันดับสาม แดนดาราป่าเถื่อน หวงเหลย
ทั้งสามคือผู้แทนของแดนเทพนิรันดร์อู๋ ที่จะออกประลองกับแคว้นเหยากวง
แสงทองบนม่านฟ้าระเบิดออก สามนามปรากฏจารึกเคียงกันกลางม่านแสง
แดนเทพนิรันดร์อู๋ อันดับหนึ่ง หลู
..............
ขณะที่สามนามบนม่านฟ้าหยุดนิ่งนั้น หัวหน้าผู้ดูแลก้าวเดินมายังจุดกึ่งกลาง แจ่มชัดด้วยสายตาเต็มเปี่ยมด้วยการชื่นชมเมื่อมองหลูหลิน เสียงนั้นมั่นคงหนักแน่น
“แดนเทพนิรันดร์อู๋ ผู้แทนทั้งสามของรอบคัดเลือกแคว้นเหยากวงพิสูจน์แล้ว”
“บัดนี้ ข้าขอประกาศรางวัลพื้นฐานของรายการประลองครั้งนี้”
อักษรสีทองปรากฏขึ้นเป็นแถว ๆ บนม่านฟ้า
“อันดับสาม หวงเหลยแห่งแดนดาราป่าเถื่อน เหรียญต้าเชียนห้าพัน เม็ดยาปฏิรูปร่างระดับเต้า หินรับแจ้งกฎธรรมชาติระดับจอมเต๋าหนึ่งก้อน”
หวงเหลยนั่งอยู่แถวที่นั่งเตรียมพร้อม บาดแผลที่อกยังไม่หายสนิท เปลวเลือดเดชแดงมืดยังเต้นเป็นพัก ๆ ริมฝีแผล
ยังไงก็เป็นบุตรเทพแห่งแดนดาราป่าเถื่อน แดนดาราป่าเถื่อนมิอาจเทียบเท่าแดนดาราเซียวได้ แต่แม้ในแดนเทพนิรันดร์อู๋ แดนดาราป่าเถื่อนก็จัดอยู่ในสามอันดับแนวหน้า พอได้ยินรางวัลของตน เขาเพียงยิ้มเหลือปาก ไม่แสดงอารมณ์อื่นใด
“อันดับสอง เจี้ยนอี้แห่งแดนกระบี่ เหรียญต้าเชียนหนึ่งหมื่น ยาปฏิรูปร่างระดับเต้าสองเม็ด หินรับแจ้งกฎธรรมชาติระดับจอมเต๋าห้าก้อน”