สามปีต่อจากนั้น
เวลาในจักรวาลจิ๋วไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว
หยันพาน้องสาวใช้ชีวิตกินเนื้อดิบดื่มเลือดอยู่ในขอบเขตต้องห้ามแห่งชีวิตแห่งนี้ ต่อสู้ฆ่าฟันไม่หยุดหย่อนเพียงเพื่อให้มีชีวิตรอด
เหล่าปุโรหิตแห่งวิหารเทพไม่กล้าล่วงลึกเข้าไปในเทือกเขาสิบหมื่นสาย จึงจุดควันพิษขึ้นตามริมนอกของทิวเขา
หมอกพิษหนาทึบพัดตามทิศลมไหลย้อนเข้าไปในส่วนลึกของขุนเขา
หยันไออย่างรุนแรง ปอดร้อนราวถูกไฟเผา เสมหะที่ไอออกมามีเลือดปะปน
เพื่อหาแหล่งน้ำสะอาด เขาจำต้องพาน้องสาวเสี่ยงเข้าใกล้สระน้ำเย็นแห่งหนึ่ง
ผิวน้ำแหวกออก งูเหลือมพิษตัวใหญ่เท่าถังน้ำพุ่งผางขึ้นมา อ้าปากเลือดอันกว้างใหญ่งับทะลุต้นขาของหยันทันที
เขี้ยวพิษจมเข้าในเนื้อ พิษถูกฉีดเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง
หยันครางทุ้มในลำคอ มือซ้ายบีบเจ็ดนิ้วใต้หัวงูไว้แน่น มือขวากำกระดูกสัตว์ท่อนนั้นแทงตาของงูอย่างบ้าคลั่ง
งูเหลือมเจ็บปวด ร่างมหึมาจึงถือโอกาสพันรัดขึ้นมา รัดหยันไว้ตรงกลางอย่างแน่นหนา
สีหน้าหยันเขียวคล้ำ ลมหายใจยิ่งทีก็ยิ่งติดขัด
ในช่วงเส้นยาแดงผ่าแปดระหว่างความเป็นกับความตาย สายตาของเขาจ้องเขม็งอยู่ที่วิถีการรัดของกล้ามเนื้องู
วิธีออกแรงแบบนั้น การประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบของกระดูกกับกล้ามเนื้อ
ในห้วงความคิด จิตยุทธ์ที่หินทดสอบกระบี่แห่งปฐมกาลทิ้งไว้สั่นสะเทือนก้องกังวาน!
หยันละทิ้งวิธีออกแรงตามปกติของมนุษย์ ร่างกายคล้อยตามทิศทางที่งูรัด กล้ามเนื้อเริ่มสั่นสะท้านด้วยจังหวะอันพิสดารยิ่งนัก
ออกแรงสวนกลับ!
แกร๊ก!
แขนทั้งสองของหยันเส้นเอ็นปูดโปน เขาแหวกการรัดของงูออกด้วยกำลังล้วน ๆ จากนั้นเอวบิดกะทันหัน เลียนแบบการออกแรงของกล้ามเนื้องู บิดสวนจนกระดูกคอของงูหักสะบั้น
ร่างงูใหญ่โครมล้มลงกับพื้น
หยันทรุดนอนอยู่ในแอ่งเลือด หอบหายใจเฮือกใหญ่ มือยังกำกระดูกสัตว์ท่อนนั้นไว้แน่น