การชันสูตรศพจบลง บรรดาข้าราชการหน่วยตรวจตราเดินทางกลับยังสำนักงาน
หลูหลินเดินเข้าโถงใหญ่โดยพูดไม่ติดอ้าว จากนั้นลงคำสั่งกับหลี่อานและเจาหมิงโดยตรง
“เพิ่มการเฝ้าติดตามเชียนเชียน อธิบดีกระทรวงเรือนคลัง”
“ไม่หยุดพักทั้งกลางวันกลางคืน แม้สักเสี้ยวเสียงกระซิบในบ้านของเขา ข้าต้องรู้เป็นคนแรก”
“เจียเผิงเฟยตายแล้ว เชียนเชียนห้ามมีเหตุสะดุดอีกเด็ดขาด”
“รับบัญชาท่าน!” หลี่อานและเจาหมิงรับคำสั่งแล้วหมุนตัวจากไป
เหลือเพียงเซียวหยวนซาน กู้ชิงฉือ และกู้ชิงชิงที่เดินตามเข้ามาในโถงใหญ่
“ท่าน คดีนี้.....”
เซียวหยวนซานสุดที่จะอดทนได้ จึงเปิดปากขึ้นก่อน
“วิชาลับทางวิถีวรรณปรากฏออกมาแบบนี้ ความร้ายแรงของคดีเปลี่ยนไปทั้งหมดแล้ว! ไม่ใช่แค่คดีคอร์รัปชันอีกต่อไป แต่เป็นคดียิ่งใหญ่ที่สั่นคลอนรากฐานแผ่นดิน! แรงกดดันจากราชสำนักที่จะตามมา คงจะ....”
เซียวหยวนซานพูดไม่จบ แต่ความหมายชัดเจนอยู่แล้ว
เมื่อเกี่ยวข้องถึงอัครเสนาบดีเยี่ยน เกี่ยวข้องถึงสำนักเซิ่งยวน คดีนี้หากสืบต่อไป สิ่งที่หน่วยตรวจตราจะเผชิญหน้าคือพวกขุนนางฝ่ายพลเรือนทั้งหมด!
และตัวพวกเขาเองก็คือหนึ่งในพวกนั้นด้วย
ไม่มีผู้ใดปฏิเสธชนชั้นของตนเองได้
หลูหลินหมุนตัวกลับ สีหน้ายังคงสงบนิ่ง
“ตื่นตกใจอะไร?”
“ยิ่งเขาทำเช่นนี้ ใช้วิธียิ่งโกงเกิน ก็ยิ่งพิสูจน์ว่าเราสืบถูกทาง”
“และยังพิสูจน์ว่า พวกเขาเริ่มกลัวแล้ว”
เซียวหยวนซานได้ยินดังนั้น จิตใจที่วุ่นวายก็สงบลงบ้าง
ขณะเดียวกัน กู้ชิงฉือที่เงียบมาตลอดบัดนี้แสดงสีหน้าลำบากใจแล้วเอ่ยขึ้น
“ท่าน กระหม่อมเพิ่งได้รับข่าวว่า....”
“ในราชสำนักบัดนี้มีขุนนางตรวจตราและขุนนางให้คำติชมหลายนายเตรียมถวายหนังสือกราบบังคมทูลพร้อมกันในการประชุมเช้าวันพรุ่งนี้ กล่าวหาหน่วยตรวจตราของพวกเรา....”
“กล่าวหาว่าเราใส่ร้ายผู้ภักดี ใช้วิธีโหดเหี้ยม ประหัตประหารขุนนางชั้นสองจนถึงแก่กรรม”
คำพูดจบลง บรรยากาศในโถงก็แข็งทื่ออีกครั้ง
นี่ต่างหากคือสิ่งที่ร้ายกาจที่สุด