นอกเมืองระยะ 50 ลี้ ค่ายใหญ่ของปีศาจป่าเถื่อน
ภายในเต็นท์ใหญ่ บรรยากาศตึงเครียดราวกับปิดทองหนา
แม่ทัพปาถูกนั่งด้วยใบหน้าเขียวคล้ำ จ้องมองหนังสือลับที่เพิ่งส่งมาถึงในมือ ตัวหนังสือเพียงไม่กี่บรรทัด ล้วนบอกข่าวว่าคฤหาสน์ติงกั๋วโหวถูกถอนรากถอนโคนจนสิ้นสายสกุล
แคร่ก!
ปาถูบีบหมัดแน่น หนังสือลับในอุ้งมือกลายเป็นผุยผง
"กองขยะ!" เสียงโกรธเกรี้ยวดังกึกก้อง ปาถูฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะเครื่องเขียนเบื้องหน้า
ตูม!
โต๊ะเครื่องเขียนหนักอึ้งแตกสลายเสียงเดียว เศษไม้กระจายทั่ว
"พวกไร้ค่าทั้งพวก! เรื่องแค่นี้ก็ทำไม่สำเร็จ ยังทำให้ข้าเสียทหารเกรียงไกรไปทั้งหน่วย!"
ปาถูคำรามลั่น อกเกร็งขึ้นลงรุนแรง
ชั่วขณะนั้นเอง นอกเต็นท์ก็มีเสียงทะเลาะเบาะแว้งดังขึ้นรัวๆ
ม่านเต็นท์ถูกยกขึ้น นายทหารปีศาจป่าเถื่อนสองนายพุ่งเข้ามาพร้อมใบหน้าอาฆาต
คนหนึ่งมีหนวดเคราพุ่งกระจายเต็มใบหน้า ร่างกายกำยำใหญ่โต ตะโกนใส่ปาถูทันทีว่า "แม่ทัพ! คฤหาสน์ติงกั๋วโหวล่มสลายไปแล้ว! ราชสำนักต้าเชี่ยต้องมีการเตรียมพร้อมแน่ พวกเราไม่รอได้อีกแล้ว ต้องยกทัพถอนกลับทุ่งหญ้าเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นเมื่อทัพช่วยของพวกมันล้อมวง เราก็หนีไม่พ้น!"
นายทหารตาเดียวอีกคนได้ยินดังนั้น โต้กลับทันควัน "เหลวไหล! พวกเราสิบหมื่นพี่น้องยกทัพลงมาทางใต้ จะหลบหน้าอายกลับไปแบบนี้หรือ! ข่าวนี้ถ้าแพร่ออกไป เราจะมีหน้าไหนยืนอยู่บนทุ่งหญ้า! แม่ทัพใหญ่ ถอนทัพไม่ได้! ควรฉวยโอกาสที่ราชธานีต้าเชี่ยว่างเปล่า เข้าตีเมืองซะเลย!"