แสงดาบสีทองมืดฉีกมิติขาด พุ่งตรงเข้าหาอริยเต๋าแห่งเผ่าปีศาจ
อริยเต๋าเผ่าปีศาจขนทั้งตัวพลิกตั้งตรง เงาแห่งความตายคลุมลงมาเหนือศีรษะ
นี่ไม่ใช่ดาบที่จอมเต๋าเพียงคนหนึ่งจะเหวี่ยงออกมาได้เป็นแน่!
ไม่ได้ ต้องเสี่ยงสู้มรณะแล้ว
อริยเต๋าเผ่าปีศาจคำรามลั่น ผิวหนังทั่วร่างแตกร้าว ตราเผ่าปีศาจโบราณนับไม่ถ้วนผุดขึ้นจากในเนื้อเลือด
อายุขัยสามส่วนถูกเผาผลาญในทันที ร่างที่ใหญ่โตอยู่แล้วยิ่งสูงขึ้นกว่าเดิม กล้ามเนื้อเป็นเงาเป็นเสา เส้นเอ็นพองตึง หลอดเลือดทุกเส้นไหลผ่านพลังยิ่งใหญ่ที่เพียงกดสามารถทลายดวงดาวได้
ทะเลแมกมาในเขตที่สี่ใต้พิภพถูกแรงกดดันจากเลือดลมนี้จนพุ่งย้อนขึ้นฟ้า กลายเป็นมังกรเพลิงสีแดงหม่นเล่มแล้วเล่มเล่า พันรอบกายอริยเต๋าเผ่าปีศาจ
คลื่นพลังเลือดพล่านนี้ทะลุขีดจำกัดของอริยเต๋าผู้การปิดผนึกสวรรค์ ก้าวเข้าสู่ระดับสูงสุดที่เหลือเชื่อเป็นชั่วขณะ
แล้วอริยเต๋าเผ่าปีศาจจับหมัดทั้งสองเข้าหากัน ฮัมพุ่งออกไปข้างหน้าอย่างรุนแรง
พลังเลือดที่เดือดพล่านแข็งค้างกลางอากาศ กลายเป็นเงาสัตว์อสูรโบราณขนาดบังฟ้าบังดิน อ้าปากกว้างพร้อมเขี้ยวเลือด พุ่งเข้าชนแสงดาบสีทองมืดที่มาเบื้องหน้า
เงาสัตว์อสูรนี้หลอมรวมพื้นฐานร่างกายที่อริยเต๋าเผ่าปีศาจบ่มเพาะมานับกาลอธิษฐาน แม้ปฐมเต๋าตัวจริงเสด็จมาเอง หากปะทะหมัดนี้ก็ต้องหลบคมไว้ชั่วคราว
แต่แสงดาบไม่มีวิชาอาวุธใดประกอบ เป็นเพียงเส้นตรงธรรมดาที่สุด
กระบวนท่าแรกแห่งประตูแบ่งขอบเขต
ทว่าหนึ่งดาบนี้แบกน้ำหนักของจักรวาลจิ๋วทั้งใบ แรงโน้มถ่วงของดวงดาว คลื่นยักษ์แห่งมหาสมุทร คือกฎอันเด็ดขาดของการหมุนเวียนของโลก
วินาทีที่เงาสัตว์อสูรโบราณสัมผัสแสงดาบ เงานั้นก็แยกออกจากกลางกายอย่างเงียบสงัด ร่างครึ่งทั้งสองแตกกระจายสลายไปทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว
หมัดสูงสุดที่ภาคภูมิใจ ไม่อาจต้านแสงดาบได้แม้เศษหนึ่งส่วนสิบของลมหายใจ ความคมที่ตัดขาดสรรพสิ่งนั้นละเลยระยะทางของมิติโดยสิ้นเชิง
แสงดาบยังคงแรงไม่ลด ทะลุเข้าไปในเกราะเลือดลมของอริยเต๋าเผ่าปีศาจโดยตรง
"ไม่~"
อริยเต๋าเผ่าปีศาจมีเวลาเพียงส่งเสียงร้องระทม