แม้ต้องเผชิญการโจมตีร่วมกันของอริยเต๋าทั้งสาม หลูหลินก็ยังเยือกเย็นใจ สีหน้าไม่เปลี่ยนเป็นอื่น
ภายในจักรวาลจิ๋ว ดาวฤกษ์สีน้ำตาลหม่นหมุนรอบตัวเร่งขึ้น มหาสมุทรคลั่กไคล สายฟ้าแลบแปร๊ด เทพพลังรุ่งโรจน์พุ่งทะลักออกมา
เงาเตาหลอมสรรพสิ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้า นวลวนสีเทาหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง อ้าปากกว้างราวกับปากสัตว์ร้าย
การโจมตีถล่มฟ้าพินาศพื้นพิภพทั้งสามปะทะเข้ากับนวลวนสีเทา ถูกกลืนกินเข้าไปหมดสิ้น
เตาหลอมสรรพสิ่งบดขยี้การโจมตีเหล่านั้นอย่างรุนแรง แปลงเป็นพลังงานบริสุทธิ์ที่สุด ถวายคืนเข้าสู่เส้นเอ็นกายสันของหลูหลิน
หลูหลินถึงกับสำรึกว่าเทพพลังภายในกายเต็มเปี่ยมขึ้นอีกเล็กน้อย สามท่านี้สำหรับเขามิใช่การโจมตี หากแต่เป็นเสบียงที่ยื่นหน้าส่งมอบให้ถึงมือเสียเอง
"วิชาลับประเภทกลืนกิน!" อริยเต๋าเผ่าเทพส่งเสียงโกรธกึก
"ทำลายมันซะ!"
"ไม่ว่าต้องแลกด้วยสิ่งใด ต้องทำลายเตาหลอมให้ได้!"
อริยเต๋าเผ่าเทพมั่นใจตามธรรมดาว่า เตาหลอมสรรพสิ่งคือหลักพึ่งพิงยิ่งใหญ่ที่สุดของหลูหลิน
จอมเต๋าธรรมดาจะไปสกัดการร่วมมือของเหล่าอริยเต๋าด้วยกำลังของตนเองได้อย่างไรกัน
ทั้งหมดล้วนพึ่งวิชาลับหรือเครื่องวิเศษชิ้นนี้ทั้งนั้น
เมื่อทำลายมันได้ หลูหลินก็ไม่เหลือโอกาสดิ้นรนอีก
เหล่าอริยเต๋าทั้งสี่ประสานมือแล้วลงมือทันที พร้อมกันจุดร่างของวิเศษชั้นเต้าประจำกายของตนขึ้นโดยไม่ลังเล
อาวุธสูงสุดที่ปฐมเต๋าประทานทั้งสี่ชิ้นลอยนิ่งกลางอากาศ
กางเขนแสงศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าเทพ แผ่เปลวเพลิงขาวที่ชำระล้างสรรพสิ่ง
กระบองกระดูกเลือดของเผ่าปีศาจ พันธนาการด้วยศพครวญของสรรพชีวิตนับร้อยล้าน
กระดูกแหลมพิษของเผ่าแมลง หยดน้ำพิษที่กัดกร่อนได้แม้แต่กฎ
แกนกลางทำลายดาราของเผ่ากลไก เปล่งแสงสีแดงแห่งการทำลายล้างแดนดารา