รุ่งเช้าวันถัดมา
สิบสามเวทีประลองจมหายไปจนสิ้น ลานกลางกลายเป็นพื้นหินเรียบสนิท
แล้วพื้นหินบริเวณเนื้อที่กลางลานก็ป่องขึ้น
พื้นทั้งแผ่นถูกพลังหนึ่งดันขึ้นจากเบื้องล่าง
ก้อนหินยักษ์ขนาดกว้างสุดสายตาร้อยลี้ลอยขึ้นจากใต้ดิน ผิวหินปกคลุมไปด้วยลวดลาย ภายในลายเหล่านั้นมีคลื่นของกฎแห่งสวรรค์หนาแน่น
ก้อนหินลอยสูงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อฐานหลุดจากพื้น ผู้คนจึงเห็นรูปโฉมทั้งหมดของมัน
เวทีหินดาว
เวทีทั้งแผ่นสลักจากสายแร่เหล็กอุกกาบาตจากห้วงลึกของแดนดารา ผิวนอกปกคลุมด้วยลายมนต์ของพันธมิตรเต๋า
เวทีหินดาวลอยค้างอยู่เหนือลานสูงสามร้อยจัง พลังธรรมชาติก่อเป็นม่านแสงสีทองที่ตาเปล่ามองเห็นได้ ห่อหุ้มผิวเวทีกว้างร้อยลี้ไว้ทั้งหมด
ที่นั่งผู้ชมขยายตัวพร้อมกัน
บันไดหินโดยรอบลานยืดออกเอง ทีละชั้นทีละชั้น ที่นั่งใหม่งอกออกจากพื้นหิน เรียงรายแน่นขนัดเต็มชายลาน
ครึ่งชั่วยามผ่านไป ความจุที่นั่งผู้ชมเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
มากพอจะรองรับผู้ชมกว่าล้านคนพร้อมกัน
ม่านแสงเหนือนภาแยกออกเป็นสิบภาพอิสระ แต่ละภาพจับภาพแถวที่นั่งเตรียมพร้อมผู้เข้ารอบสิบคนสุดท้ายแต่ละคน
ข้อความลอยไหลจากก้นนภาพพลิ้วขึ้นเรื่อย ๆ เร็วจนตาเปล่าตามไม่ทัน
ยังเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วยามก่อนศึกแรก บันทึกข้อความก็แตกระเบิดไปแล้ว
“ศึกสิบเหล่า! ในที่สุดก็รอได้! เบิกเย็นแรกใครปะทะใคร?”
“บนม่านอัตราต่อรอง ไท่ซูอิ้น 1:1.5 ครองอันดับหนึ่ง เจี้ยนอี้ 1:1.8 อันดับสอง ชนพื้นเมือง 1:2.5 อันดับสาม”
“ฉันเดิมทั้งหมดบนตัวชนพื้นเมือง! ร้อยเหรียญต้าเชียน!”
“คู่เบิกเย็นจะประกาศเมื่อไร รอไม่ไหวแล้ว!”
แถวที่นั่งเตรียมพร้อมแดนดาราเซียว
เซียวเหยียนรออยู่หน้าประตู มือบีบแผ่นหยกจารึกแน่น
ภายในแผ่นหยกเก็บข้อมูลการต่อสู้ ลักษณะกฎแห่งสวรรค์ และวิเคราะห์จุดอ่อนของคู่ต่อสู้ทั้งเก้าที่เขาคัดเรียบมาเมื่อคืน
หลูหลินก้าวออกจากห้องลับ ในชุดคลุมขาวสะอาด ฝีเท้ามั่นคง
เซียวเหยียนรีบเดินตามทันที ปากพูดไม่หยุด
“ท่านหลู ตั้งเป้าไว้สามแต่ลุ้นหนึ่ง รักษาจิตใจให้มั่น เบิกแรก ๆ ชนะได้ก็ชนะ อย่าฝืนปะทะ เก็บแรงไว้ลับสมองหนักยามหลัง”