ราชาเครื่องกลยืนอยู่กลางแนวอาวุธทั้งหมด กลายเป็นป้อมปราการเหล็กกล้าที่เคลื่อนที่ได้
ปากกระบอกใหญ่ คมใบมีด และปลายหอกทุกส่วนล้วนชี้ตรงไปยังปลายฟากอีกด้านของสังเวียน
หวงเหลยก้าวออกจากเสาแสงส่งผ่าน กายเปลือยเปล่าไร้เสื้อผ้าคลุมอก เมื่อเหลือบเห็นราชาเครื่องกลที่ดูประดุจเม่นเหล็กตรงข้าม ก็ชะง่อนหัวหัวเราะก้อง
“ดีนัก! หม้อตีเหล็ก!”
“มาเถิด!”
เมื่อเสียงของหัวหน้าผู้ดูแลดับลง
“เริ่มได้”
ราชาเครื่องกลไม่ลังเล อาวุธทั้ง 37 ชิ้นระดมยิงพร้อมกัน
กระบอกหมุนหกท่อนพ่นม่านข้อความลอยกฎถี่ยิบ ลำแสงเชื่อมต่อกันเป็นเส้น เส้นแผ่ออกเป็นระนาบ ม่านกระสุนทั้งผืนประดังไปยังหวงเหลย
ปืนใหญ่หลักทั้งสองกระหน่ำพร้อมกัน เสาแสงกฎแห่งสวรรค์หนาใหญ่จนคนหนึ่งโอบไม่รอบ แห่งใดที่เสาแสงพ้นผ่าน พื้นหินดาวก็ระเหิดเป็นไอในทันที
กระบี่ชี้ เลื่อยบิน กระสุนทะลุเกราะ และลูกระเบิดกฎแห่งสวรรค์แรงสูง — อำนาจการยิงของอาวุธ 37 ชิ้นเปลี่ยนครึ่งหน้าสังเวียนให้กลายเป็นดินแดนแห่งความมรณะ
หวงเหลยมิได้ถอย กลับรุกเข้าหา สายฟ้าขาวทำลายล้างที่ถูกเพิ่มอำนาจถึง 80 เท่าพวยพุ่งขึ้นจากผิวกาย แสงสายฟ้าสีม่วงรัดรอบทั้งร่าง เท้ากระแทกพื้นอย่างแรง
ทั้งร่างพุ่งทะยานเข้าสู่บริเวณที่ม่านกระสุนถี่ที่สุด
เสียงม่านกระสุนกฎแห่งสวรรค์ปะทะร่างหวงเหลยดังกระหน่ำต่อเนื่องจนกลายเป็นเพลงเดียว
ผิวหน้าอกของหวงเหลยแตกร้าวจากแรงระเบิด แผลไหม้ดำคล้ำม้วนขดออกมา บ่าขวาถูกเสาแสงของปืนใหญ่หลักพาดผ่าน เนื้อที่บ่าระเหิดหายไปทั้งชั้น
หวงเหลยคำรามต่ำ พลังสายเลือดถูกปลุกให้ตื่น
เนื้อใหม่งอกงามขึ้นจากแผลด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองเห็นได้ ผิวไหม้ดำหลุดร่อนลง เบื้องหลังคือผิวกายที่สมบูรณ์ดี
เนื้อที่บ่าที่ระเหิดหายไป งอกคืนเต็มส่วนภายในสองจังหวะหายใจ
หวงเหลยแบกแสงอาวุธที่ท่วมท้องฟ้า ก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าว