คุ้มหลิว เรือนอุ่น
ภายนอกหิมะโปรยปรายทั่วฟ้า ทว่าภายในห้องกลับอบอุ่นราวฤดูใบไม้ผลิ
ในเตาทองแดงหัวสัตว์ใบหนึ่ง ถ่านหิมะเงินชั้นดีลุกโชน ไร้กลิ่นควันแม้แต่น้อย
กระดานหมากล้อมหนึ่งกระดาน ดำเนินมาถึงกลางเกมแล้ว
ท่านหลิวในชุดแพรหรู หนวดเคราดกหนา หยิบหมากดำขึ้นมา ครุ่นคิดอยู่นาน แต่ก็ยังไม่วางลง
สายตาทอดข้ามกระดานหมาก มองออกไปยังพายุหิมะไร้ขอบเขตนอกหน้าต่าง
“ฟูจื่อ หิมะคราวนี้ตกผิดปกติยิ่งนัก แทบเรียกได้ว่าเป็นครั้งที่หนักหนาที่สุดนับแต่แคว้นต้าเซี่ยสถาปนาแผ่นดินมา”
อาจารย์เสิ่นที่นั่งอยู่ตรงข้ามยังคงมองกระดานหมาก ได้ยินเช่นนั้นก็เพียงขานรับเสียงเรียบ ความคิดจดจ่ออยู่กับกระดานทั้งสิ้น
ท่านหลิวถอนสายตากลับมา ยกชาร้อนข้างมือขึ้น เป่าเบา ๆ
“ฟ้าดินแปรปรวนเช่นนี้ ไม่รู้ว่าเรื่องราวของผู้คนจะเป็นเช่นไร”
พายุหิมะมาถึง หมายความว่าการสอบจอหงวนรอบใหม่ใกล้เข้ามาแล้ว
หลายปีก่อน หลูเกอยังอายุน้อยเกินไปจริง ๆ
การเผยความสามารถเร็วเกินไป แบกรับชื่อเด็กอัจฉริยะไว้ มิแน่ว่าจะเป็นเรื่องดี
ไม้ที่โดดเด่นเหนือพงไพร ย่อมถูกลมพัดทำลาย
เรื่องนี้เขากับอาจารย์เสิ่นเห็นพ้องกัน การขัดเกลานิสัยของหลูเกอก็เป็นเหตุผลประการหนึ่ง
เหตุผลที่ลึกซึ้งกว่านั้นเกี่ยวข้องกับการสอบสำนัก
การสอบทงเชิงของต้าเซี่ยแบ่งเป็นสามสนาม ได้แก่ การสอบอำเภอ การสอบเมือง และการสอบสำนัก
การสอบอำเภอจัดขึ้นในอำเภอชิงเหอ โดยมีเจ้าเมืองอำเภอเป็นผู้ดำเนินการ
ด้วยฐานะของตระกูลหลิวในอำเภอชิงเหอ ต่อให้เจ้าเมืองอำเภอผู้นั้นไม่ชอบเด็กอัจฉริยะเพียงใด เมื่อคำนึงถึงหน้าตาของตระกูลหลิวแล้ว ก็ย่อมไม่กล้าลงมือเล่นตุกติกในสนามสอบเป็นแน่