ภายในพระโรงไท้เหอ เวลาไหลผ่านไปทีละน้อย
ควันธูจากเตาไอ้เรียวตรงขึ้นฟ้า แล้วจางหายไปอย่างช้า ๆ
บุตรชายเหล่าตระกูลขุนนางเขียนบทวรรณนโยบายไปได้กว่าครึ่งแล้ว แต่หลูหลินยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว
แม้แต่ลมหายใจก็เริ่มถี่ผิดปกติ ใบหน้าที่ซีดอยู่แล้วบัดนี้ไร้เลือดฝาดสนิท
ในพระโรง หลิวกงที่ยืนไม่ไกลนักกำลังลุกขึ้นสู่คอ
ในลึกของวิหารวรรณกระดาษ แผ่นจำลองริมสายเก้าสายธารหมุนวนรัวราวคลั่ง!
เหนือแผ่นจำลอง กำแพงเมืองด้านประตูเมืองเสวียนอู่ถูกเมฆดำห่อหุ้มจนมิด
นั่นคือทัพใหญ่ปีศาจป่าเถื่อนราว 100000 นาย!
ธงแม่ทัพของปาถูปักเด่นอยู่หน้าแนวรบ ประมาณการรบด้วยตนเอง
ทหารรักษาพระองค์ผู้พิทักษ์เมืองแม้ตั้งแนวรอรับอย่างเข้มงวด แต่ภายใต้แรงกดดันของทัพปีศาจป่าเถื่อน 100000 ก็ดูเบาบางนัก
การรบ ใกล้จะระเบิดขึ้นทุกวินาที
แต่สิ่งที่ทำให้จิตใจหลูหลินตึงเครียดที่สุด คืออีกจุดหนึ่ง
เส้นบางสีแดงเลือด ทะลุผ่านเขตใต้พื้นปฐพีของหวงเฉิงไปแล้ว และกำลังพุ่งไปยังทิศพระตำหนักสีจางอย่างรวดเร็ว!
หน่วยตัดหัวพันนาย!
บุกเข้าสู่ทางลับได้แล้ว!
ฝ่าบาทบัดนี้กำลังทรงคุมการสอบอยู่ที่พระโรงไท้เหอ พระตำหนักสีจางย่อมเป็นช่วงที่การป้องกันว่างเปล่าที่สุด!
หากถูกทะลวงเข้าไปได้ ผลที่ตามมาย่อมไม่อาจคาดฝัน!
ความคิดของหลูหลินล็อกเป้าเข้าที่เส้นสีแดงทันที
ตามการวางกำลังของเขา ทหารเงาตั้งซุ้มซ่อนโดยรอบปากทางออกของทางลับไว้หลายชั้นแล้ว
แต่บัดนี้เหนือแผ่นจำลอง ยอดของเส้นสีแดง จุดวาบสีแดงที่เจิดจรัสผิดธรรมชาติพลันระเบิดแสงขึ้น!
จุดแสงสีขาวนับไม่ถ้วนซึ่งแทนทหารเงา เมื่อปะทะกับจุดสีแดงชั่วขณะ ถูกฉีกขาดสูญสลายอย่างง่ายดาย!
[ปีศาจป่าเถื่อน นักรบคนแรก เถียตา ขั้นปรมาจารย์]
แผ่นจำลองแจ้งเตือนขึ้นมา
ปรมาจารย์ของปีศาจป่าเถื่อน เทียบตามระบบของเหล่านักปราชญ์ต้าเชี่ย ย่อมเทียบเท่านักปราชญ์ขั้นมหาปราชญ์!
ซุ้มซ่อนของทหารเงา ขวางไว้ไม่อยู่!
ช่วงเวลาเดียวกันนั้น ภายในพระโรงไท้เหอ
สายตาของหลูหลินจับได้ชัดเจน ว่าสมุห์คนสนิทที่ยืนอยู่หลังจางเหวินยวน เริ่มเคลื่อนตัวเงียบ ๆ ไปยังหัวมุมตะวันออกเฉียงเหนือของพระโรง