กองทัพยกพลเคลื่อนหน้าต่อไป เหลยจ้านนำกององครักษ์พุ่งทะยานเข้าสู่แกนกลางหนึ่งของแดนดารา
เบื้องหน้าคือดาวแม่ขนาดมโหฬารของเผ่าแมลง เนื้อโคลนเป็นก้อนใหญ่ผุดขึ้นระลอกในอยู่ทั่วผิวดาว นั่นคือรังแม่ที่เผ่าแมลงใช้ฟักไข่กำลังรบชั้นสูง
“แตกให้ข้าเป็นชิ้น!”
เหลยจ้านบันดาลโทสะ สะบัดดาบรบฟันลงด้วยความพิโรธ พลังสยดสยองเฉือนดาวแม่นั้นขาดกลางตัวอย่างเด็ดขาดไม่เหลือ
แต่เมื่อดาวแตกกระจาย กลับไม่มีทะเลแมลงมหาศาลที่คาดหวังไว้ไหลทะลักออกมาเลย
เหลยจ้านหยุดกลางห้วงอากาศ คิ้วขมวดแน่นจ้องมองภาพตรงหน้า
ภายในดาวที่แตกออกนั้นแห้งเหี่ยวดับสูญไปนานแล้ว แก่นแท้ของดาวและพลังสายพลังวิญญาณที่ควรแน่นเต็มส่วนถูกดูดจนสะอาดเปี่ยม แม้แต่แม่ทัพชั้นสูงของเผ่าแมลงก็หายสาบสูญไปทั้งสิ้น
ดาวแม่มโหฬารเช่นนั้น เหลือเพียงเปลือกเปล่า
“เกิดอะไรขึ้น? กองหลักของเผ่าแมลงหายไปแล้ว?” หลินเสียวรีบรุดมาจากด้านหลัง เห็นดาวว่างเปล่าด้านในจึงแสดงความประหลาดใจเต็มหน้า
เหลยจ้านมองท้องฟ้าดวงดาวที่เงียบงันรอบด้าน ความรู้สึกแปลกประหลาดผุดขึ้นในใจ
นี่ไม่สมกับนิสัยจองเวรจองกรรมแม้เรื่องเล็กน้อยของเผ่าแมลงเลย แดนในถูกตีทลาย จักรพรรดิแมลงกลืนดาราถูกกลืนกินเสียเอง เผ่าแมลงกลับไม่จัดทัพตอบโต้ครั้งใหญ่ กลับถอนทรัพยากรและกองหลักไปจนหมดเสียอย่างนั้น?
ฝูงแมลงพวกนี้กำลังสะสมอะไรยิ่งใหญ่อยู่หรือ?
“ทั้งกองทัพหยุดเดินหน้า! ตั้งค่ายอยู่กับที่!” เหลยจ้านตัดสินใจเด็ดขาด ประกาศบัญชาทันที เมื่อยังมิได้ไขความเคลื่อนไหวของเผ่าแมลง การฝ่าลึกเดี่ยว ๆ ย่อมเป็นมหันตภัย
ช่วงเวลาเดียวกันนั้น
ในสุดของแดนดาราเผ่าแมลง ภายในพระตำหนักแม่ราชินี บรรยากาศตึงเครียดน่าอัดอั้น