แต่สิ่งที่ทำให้หลูหลินขมวดคิ้วเล็กน้อย มิใช่เพียงการเปลี่ยนแปลงของขนาดร่างกาย
พลังอาถรรพ์อวี้ชิ่งได้เปลี่ยนไปแล้ว
ก่อนหน้านี้คือเลือดพลังแห่งร่างกายล้วน ๆ รุนแรง ป่าเถื่อน ดั้งเดิม เป็นพลังที่สืบทอดกันมาแต่กำเนิดของตระกูลสัตว์ร้ายท้องฟ้า
แต่บัดนี้ สิ่งหนึ่งที่สูงส่งยิ่งกว่าเลือดพลังได้ปลดปล่อยออกมาจากภายในร่างอวี้ชิ่ง
แรงกดดันแห่งกฎในระดับสูงสุดแห่งขั้นจอมเต๋าไหลนองออกมาโดยไม่เสียดาย กฎทั้งปวงของแผ่นดินฟ้าใต้ผืนนี้สั่นสะท้านและยอมจำนนภายใต้แรงกดดันนั้น
สีหน้าของเพ่ยจ้านเปลี่ยนไปทันที ความคลั่งไคล้ที่เพิ่งจะเต็มเปี่ยมเมื่อครู่แข็งค้างในชั่วพริบตา
แรงกดดันนี้...ต่างจากพลังร่างกายล้วน ๆ เมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง
อวี้ชิ่งเมื่อครู่ใช้เพียงร่างกายเท่านั้น
บัดนี้ มันจะลงมือจริงแล้ว
อวี้ชิ่งลอยค้างกลางอากาศ ร่างครึ่งคนครึ่งสัตว์สูงร้อยเมตรมองลงมาจากที่สูง ขากรรไกรที่เคยเคลื่อนเบี่ยงถูกพลังอำนาจกฎดึงกลับเข้าที่โดยประณต รูเปิดบนสันจมูกก็หยุดไหลเลือดภายใต้การแทรกแซงของกฎ
ดวงตาแนวตั้งจ้องมองหลูหลินอย่างเยือกเย็น
"เปิ่นกงยอมรับ ด้วยร่างกายล้วน เจ้าชนะ"
"นับเนื่องหมื่นหมื่นปีของตระกูลสัตว์ร้ายท้องฟ้า ไม่เคยมีบทเดิมที่พ่ายแพ้ทางร่างกายแก่ตระกูลอื่น เจ้าเป็นคนแรก"
อวี้ชิ่งชูมือขวาขึ้น แสงประกายสีม่วงหม่นหนาหลอมรวมกันในอุ้งมือ กลายเป็นเงาดาวขนาดเท่าหมัด ภายในดาวมีกฎครบถ้วนหมุนวนอยู่
"แต่ร่างกาย เป็นเพียงเล่ห์เหลี่ยมที่เปิ่นกงไม่แคร์จะกล่าวถึง"
แรงกดดันแห่งกฎพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง พื้นดินใต้เท้าหลูหลินยุบตัวลงสามศอกภายใต้พลังไร้รูป