ภายในห้องลับ
ส่วนลึกแห่งทะเลญาณของหลูหลิน ดวงดาวแห่งกฎความคมแหลมของวิชาสงครามสั่นคลอนขึ้นโดยมิได้นึกฝัน เจตจำนงสังหารที่ปกคลุมผิวดาวล้นออกมาจากวงโคจร
เจตจำนงกระบี่ของเจี้ยนอี้กลับก่อให้เกิดการแกว่งระทึกกับมรรคาแห่งสำนักยุทธได้จริง ๆ
หลูหลินบีบอัดความร้อนรนของมรรคาลง กดดวงดาวคมแคมของสำนักยุทธกลับคืนสู่วงโคจรเดิม
เจี้ยนอี้
แดนดารากระบี่ อันดับสามแห่งบันไดร้อยอันดับ
การเพิ่มพูนของกฎ — ไม่มีใครประเมินได้
สิ่งที่แฝงอยู่ภายในดาบเหล็กเล่มนั้น ย่อมล้ำเลิศกว่าที่จำนวนเท่าของการเพิ่มพูนจะวัดได้
“เป็นคู่ต่อสู้ที่น่าสนใจดีเชียว”
“กระบี่ยาวตัวอ่อนสมบัติแม้แต่จะขยับตอบสนองยังไม่มี?”
หลูหลินถอนความสนใจ หันภาพไปยังเวทีประลองลูกถัดไป
ภาพเคลื่อนไปยังจุดแกนกลางของลานกลาง — เวทีประลองเบอร์หนึ่ง
ช่วงเวลาเดียวกันนั้น เสียงท้วมมหึมาดังแผ่ออกมาจากนอกห้องลับ
ชาวนับแสนต่างกล่าวชื่อเดียวกันพร้อมกัน
ไท่ซูอิ้น
บนเวทีประลองเบอร์หนึ่ง ร่างในฉายาทรงผ้าสีดำอร่ามทองก้าวออกจากเสาแสงส่งผ่าน
ใบหน้างดงาม เค้าโครงประณีต ผมสีดำพลิ้วไหวลงบนบ่า
เพียงยืนเด่นอยู่ตรงนั้น แม้แต่แสงสว่างยังเริ่มมัวหมอง
หากแท้เพราะแสงนั้นกำลังถูกกลืนกิน
ภายในรัศมีสามจั้วรอบกายไท่ซูอิ้น กลายเป็นม่านมืดสนิทไร้แสง
เส้นแบ่งของความมืดนั้นเด่นชัดแหลมคม สว่างคือสว่าง มืดคือมืด
นี่คือผลติดตัวที่เกิดจากมรรคาทำลายล้างที่สัมผัสถึงขั้นอาณาเขต
ร่างที่ยืนอยู่ตรงนั้น สรรพสิ่งรอบกายกำลังถูกลบทิ้งอย่างเชื่องช้า
เบื้องตรงข้าม คู่ต่อสู้ของไท่ซูอิ้นสั่นกลัวจนตัวเทออก
ผิวนอกของกฎคุ้มกายเริ่มปอกลอก แม้แต่แรงจากอาณาเขตกฎแห่งการทำลายล้างของไท่ซูอิ้นที่แผ่ออกมาเองตามธรรมชาติก็ยังแทบต้านไม่ไหว
การกดขี่ด้วยพลังสายฟ้าล้วน ๆ
“ข้ายอมแพ้!”
“ข้ายอมแพ้! ท่านผู้จัดการประลอง! ข้ายอมแพ้!”