องค์ปรารภทำลายล้างชี้นิ้วขึ้นอีกครั้ง
“หึ่ง!”
ภาพในฉายเงาสลายหายไป จากจานหยกสื่อสารก็มีเสียงอื่นดังขึ้นแทน
นั่นคือเสียงของปฐมเต๋าหนึ่งองค์แห่งพันธมิตรเต๋า
“หลูหลิน เป็นบุตรถมของพันธมิตรเต๋าเรา วันนี้ ผู้ใดกล้าแตะต้องเส้นผมของเขาแม้เส้นเดียว...”
น้ำเสียงพลันสูงลั่น
“เท่ากับประกาศศึกกับพันธมิตรเต๋าเราทั้งมวล!”
“เฒ่าจะลงมือเอง!”
เมื่อถ้อยคำสุดท้ายจบลง แม้ห้วงอากาศเบื้องบนแคมป์ยังสั่นไหว
เหนือดาดฟ้าเรือรบของเผ่าปีศาจนอกค่ายกล ผู้บำเพ็ญอีกหลายสิบคนพลันสำลักเลือดทรุดลงทั้งยืนไม่อยู่
แขนทั้งแปดของลิงมารที่ห้อยลงข้างกาย รอยแยกกระดูกก็เริ่มซึมเลือดออกมาอีก
ต่อมา ในจานหยกระเบิดเสียงที่สองขึ้นมา
ห้วนหนัก กล้าหาญ ไหล่เต็มเปี่ยมด้วยความดุดันอันเป็นเอกลักษณ์ของนักสู้
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ฆ่าได้ดี! ฆ่าได้ดี!!”
“อสูรกายระดับเทพเจ้าเช่นนี้ กระดูกอันแกร่งที่ฉีกอัจฉริยะแห่งฟ้าต่างวงศ์ต่างเผ่าด้วยมือเปล่าเช่นนี้ เฒ่าแห่งวิหารยุทธไท่ฉู่รับรองแล้ว!”
“พวกไร้กระดูกสันหลังแห่งพันธมิตรพาณิชย์ว่านเซียง...”
เสียงพลันหยุดชั่วขณะ
“เฒ่าจดจำไว้แล้ว”
“วันนี้ผู้ใดกล้าเอ่ยปากขอตัวคน เฒ่าพรุ่งนี้จะขุดสุสานบรรพบุรุษของเจ้าทิ้ง ยังกล้าพูดจาอีก เฒ่าจะทำลายล้างพันธมิตรพาณิชย์ว่านเซียงของพวกเจ้าให้สิ้นซาก!”
นั่นคือการคำรามของปฐมเต๋าแห่งวิหารยุทธไท่ฉู่ สั่นสะเทือนพื้นพิภพของฐานทัพชั่วคราวทั้งมวล
มุมเหนือของแคมป์ เหล่าคนบ้าบู๊แห่งวิหารยุทธไท่ฉู่พร้อมเพรียงกันยืนตรง สะบัดอกผึ่งผาย
ชายหนุ่มแขนขาดเหยียดยิ้ม กลุ้มปากขาวโพลน ปักดาบที่เฉียงอกลงพื้น แล้วหัวเราะเยาะใส่เหล่าเทียนชไจที่เหลือของพันธมิตรพาณิชย์ว่านเซียง ยิ้มราวกับหมาป่าหิวโหย
เหล่าเทียนชไจแห่งพันธมิตรพาณิชย์ว่านเซียงก้มหน้าต่ำลงกว่าเดิม
ต่อจากนั้น เสียงอื่น ๆ ก็ดังขึ้นจากจานหยกไล่เลี่ย