เมื่อกลับมาถึงสวนครึ่งหมู่ หลูหลินแม้แต่ห้องของตนเองยังไม่เสียเวลาเข้า มุดตรงเข้าสู่หอคลังตำราของสมาคมจื่อเฉียงทันที
“พี่น้องในสมาคมทุกคน คนไหนไม่ยุ่ง ช่วยกันหาหนังสือให้ข้าหน่อย!”
หลูหลินพูดจบ เหล่าเซิงยวนไม่ว่าจะยุ่งหรือไม่ยุ่ง ต่างวางหนังสือในมือลง รีบรุดเดินเข้ามารอบกาย
“จั่วจือ จะหาหนังสืออะไร?” หลูเหิงเป็นคนแรกที่ถาม
“ทุกเล่ม! ทุกบันทึกที่เกี่ยวกับเมืองหลินอาน!”
สายตาหลูหลินกวาดผ่านทุกคน กล่าวด้วยจังหวะรวดเร็ว
“บันทึกจารึกเมืองหลินอาน, แผนที่ภูมิประเทศเจียงหนาน, ตำราอรรถกถาบันทึกสายน้ำแดนปั๋วเยว่, บันทึกเรื่องเล่าเก่าอู่เยว่… อะไรก็ตามที่เกี่ยวกับขุนเขา แม่น้ำ ภูมิประเทศ ประวัติศาสตร์ ตำนานของเมืองหลินอาน เล่มหนึ่งอย่าไว้ ยกออกมากองไว้ที่ลานให้ข้าหมด!”
ทุกคนแม้ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เห็นประธานสมาคมจริงจังเช่นนี้ ย่อมรู้ว่าเรื่องนี้มิใช่เรื่องเล็ก
“รับทราบ!”
“ไปกันเดี๋ยวนี้!”
เสียงรับคำสั่งดังขึ้น เหล่าเซิงยวนหลายสิบคนลงมือทันที ทะยานเข้าสู่หอคลังตำรา
ไม่นานนัก บนโต๊ะหินกลางลาน ก็กองทับถมขึ้นเป็นภูเขาหนังสือเหมือนทะเลกระดาษ
หลูหลินดำดิ่งลงไปในนั้น หยิบหนังสือขึ้นมาเล่มหนึ่งแล้วเปิดอ่านอย่างรวดเร็ว
คนอื่นก็สมัครใจร่วมลงมือ คนละสักสองสามเล่ม ช่วยกันค้นหา
ทั่วทั้งสวนครึ่งหมู่ เหลือแต่เสียงเปิดหนังสือระริก
เวลาไหลผ่านไปทีละหยด
ดวงอาทิตย์จากกลางวันค่อยเอนตกไปทางทิศตะวันตก ในที่สุดดวงจันทร์ก็เสดขึ้นสูง