ภายในช่องเขาเฮยเฟิงโข่ว ในถ้ำหินที่สูงที่สุดแห่งหนึ่ง
หมาป่าล้านอาฉื่อนานั่งอยู่บนเก้าอี้ กอดหญิงระบำแดนตะวันตกสองนางที่เปลือยเปล่ากายไว้ในอ้อมแขน จิบเหล้าแรงอย่างไม่อั้น
“รายงาน!”
“เจ้านาย! ทหารราชสำนักมาถึงปากหุบเขาแล้ว ราวห้าร้อยนาย เกราะเก่าคร่ำคร่าพรรคพัน ดูท่าคงอ่อนแอไม่มีทางสู้!”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
หมาป่าล้านอาฉื่อนาได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง มือทั้งสองบี้ขยำตัวหญิงระบำรุนแรงพร้อมกัน จนหญิงระบำแอบอายรวนรำเป็นระยะ
“ของว่างในที่สุดก็มาเสียที!”
เบื้องข้าง ร่างสามชุดในฉลององค์ดำ คลอหายเย็นยะเยือกยืนนิ่งอยู่
หนึ่งในนั้นหัวเราะเย้ยหยัน
“หลูหลินหลงกลโกงแน่ จึงส่งกองหน้ามาเป็นอาหารให้เรากินฟรี”
“ก็ดี ใช้เลือดเนื้อพวกมันบวงสรวนกระดูกหยกเผาอนาถที่แห้งผาก”
หมาป่าล้านอาฉื่อนาได้ยิน ลับปลายลิ้น ดวงตาแดกดัน
“รับคำสั่งข้า! ส่งทหารม้าหลวงหนึ่งพันนายออกไป ลองรสชาติดู!”
“นำศีรษะพวกมันกลับมาคนละหนึ่งให้ครบ เอาไว้แทงกินกับเหล้า!”
“รับ!”
ฮือ
เสียงแตรแผดเผาดังกังวานทั่วหุบเขา
ทันทีนั้น พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน
ทหารม้าหลวงชาวฮูพันนายดุจน้ำเชี่ยวที่เปิดประตูเขื่อน ทะยานออกมาจากปากหุบเขาอย่างอึกทึก กีบม้าม้วนเอาทรายเหลืองฟุ้งขึ้นจนปิดท้องฟ้า
แท้จริงคือโจรปล้น แต่กลับมีแรงดุร้ายราวกับหมาป่าเสือ มิได้ด้อยสักนิดเมื่อเทียบกองทัพประจำการ
เบื้องหน้ากองทัพใหม่ ซวินไฉตวัดสายตาแข็งขึ้น ค่อย ๆ ชูมือขวาขึ้นช้า ๆ แล้วเหวี่ยงลงพรวดพราด!
“จัดแถวเข้า!”
“ก่อเกณฑ์สามก๊กจง!”
เมื่อคำสั่งตกลง ทหารเกณฑ์แกร่งหนึ่งร้อยห้าสิบนายรุดออกพร้อมกันทันที!
สามคนต่อหนึ่งกอง ก่อร่างเป็นห้าสิบกองย่อยอย่างรวดเร็ว