ประตูเมืองใกล้จะถูกตีแตกแล้ว!
ท่ามกลางเสียงคำรามของอสูรกายที่ดังกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน อสูรกายยักษ์ทำลายเมืองขนาดเทียบเท่าภูเขาได้พุ่งชนถึงใต้กำแพงเมือง หัวสุดยักษ์อันมหึมากระแทกเข้ากับกำแพงอย่างโหดร้าย
ถึงกับมีเสียงดังสนั่น!
หอกำแพงทั้งหลังสั่นสะเทือนรุนแรง อิฐหินแตกร้าว
ผู้พิทักษ์เมืองที่บาดเจ็บสาหัสอยู่แล้วยืนหยุดไม่มั่นคง ต่างร้องลั่นตกจากกำแพงลงไป และในพริบตาก็ถูกฝูงทหารม้าหมาป่าของต่างพันธุ์สีดำทะมึนนอกกำแพงกลืนกิน
หลูหลินตั้งหลักได้ทัน พลังมรดกของห้าองค์จักรพรรดิภายในร่างถูกกฎแห่งหูเทียงธรรมชาติที่มองไม่เห็นกดขี่ตรึงเอาไว้ ยากยิ่งที่จะหมุนเวียน ทำได้แค่แสดงพลังเพียงสามส่วนจากปกติเท่านั้น!
“ปราบ!”
หลูหลินคำรามต่ำ บังคับดึงพลังของจิ่วซานเหอออกมา แต่พลังปราบปรามสีเทาทองเพิ่งแยกออกจากร่าง ก็ถูกสายสวรรค์อันบริสุทธิ์แห่งผืนฟ้าผืนดินนี้ชะล้างและกลืนสลาย ก่อนจะแตะตัวอสูรยักษ์ก็ล่องหนหายไปแล้ว
ใช้ไม่ได้!
กฎของที่นี่ขัดขวางพลังของจักรพรรดิมาร!
การทดสอบในด่านนี้ แท้จริงแล้วไม่ใช่การปะทะด้วยกำลังเลย!
ความคิดของหลูหลินพลิกผันรวดเร็วปานสายฟ้า ทันทีที่เข้าใจประเด็นสำคัญ
ทางแหกกลเพียงหนทางเดียว คือม้วนหนังสือสืบมรดกแผ่นดินในมือนี่เอง
ขณะนั้นเอง กำแพงเมืองถูกกระหน่ำจนสะเทือนอีกครา รอยแตกมหึมาแผ่ออกจากโคนกำแพง ทหารต่างพันธุ์นับสิบที่ถือดาบโค้งอาการเสียสติเสียแล้วปีนป่ายขึ้นมาตามรอยแตกนั้น ร้องคำรามพุ่งเข้าประชิดหลูหลิน
“ปกป้องหนังสือสืบมรดก!”
ทหารผู้พิทักษ์เมืองที่เปื้อนเลือดทั้งร่างไม่กี่นายคำรามลั่นเข้าปะทะ สร้างแนวป้องกันจากเนื้อตัวเลือดเนื้อ แต่แพรวพราวเพียงชั่วข้ามภาพตาก็ถูกดาบโค้งอันคมชาญของทหารเอกต่างพันธุ์ฉีกสลาย
เลือดกระเด็นราวฝน!
ดาบโค้งใกล้ฟันเข้าใบหน้าแล้ว ม้วนหนังสือสืบมรดกแผ่นดินในมือหลูหลินกลับเปล่งรัศมีขึ้นเอง
หมึกสะท้อนแสง!
รัศมีครอบคลุมร่างหลูหลิน สายสารชุดหนึ่งไหลเข้าสู่สมองของเขาโดยตรง
[เอาวรรณนิพนธ์เป็นกองทัพ คำสัตย์เป็นจริง]