เมื่อได้ยินดังนั้น เพ่ยจ้านก็ยกดาบหนักกั้นไว้ตรงหน้าอก พลังในกายแผ่ออกเต็มที่ ใบหน้าเคร่งเครียด เพราะสังหาริมที่แผ่ออกจากกายชายหนุ่มผมเงินเบื้องหน้านั้น เหนือกว่าของยี้ชิงอย่างท่วมท้น
แล้วฟ้าก็มืดมิดลงฉับพลัน
ป้อมสงครามของเผ่ากลไกสูงถึงหนึ่งกิโลเมตรกดลงมาจากเบื้องบนหมอก เงามหึมาปกคลุมทั่วทั้งแดน คลื่นพลังจากแก่นแท้ผลึกแกนสามเม็ดในระดับอริยเต๋าทำให้พลังของทุกคนปั่นป่วนไปหมด
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังมาจากห้องแกนกลางของป้อม “ตรวจพบปฏิกิริยาแก่นแท้เข้มข้นสูง เป้าหมายอยู่ภายในม่านพลังกั้น กำจัดอุปสรรค ยึดเอาแก่นแท้”
ในห้วงอากาศก็มีเสียงร้องหวีดแหบดังขึ้นอีก
คมแขนนิรวาณอันแหลมคมเหลือเกินนับไม่ถ้วนก่อตัวขึ้นจากรอบทิศ ลอยค้างอยู่ข้างลำคอของอัจฉริยะแห่งฟ้าเผ่ามนุษย์ทุกคน คมนั้นห่างผิวหนังไม่ถึงนิ้ว
ร่างของบุตรเผ่าแมลงปรากฏออกมาจากห้วงอากาศ เส้นลายบนเปลือกแข็งสีดำกะพริบระยิบ
ล้อมสามด้าน
เบื้องบนคือป้อมของเผ่ากลไก เบื้องหน้าคือชายหนุ่มผมเงินแห่งเผ่าปีศาจ รอบกายคือคมแขนนิรวาณของเผ่าแมลง
เมื่อเห็นฉากนี้ อัจฉริยะแห่งฟ้าเผ่ามนุษย์ต่างตั้งทัตราวกับศัตรูมหาศาล เพ่ยจ้านจ้องตรึงชายหนุ่มผมเงินในอากาศ กล่าวทีละคำ
“อยากจะต้องบุตรแห่งถม ก็ให้ข้ามร่างข้าไปเถอะ”
ชายหนุ่มแขนขาดยันตัวด้วยแขนข้างเดียวบนบ่าของศิษย์ร่วมสำนัก ยิ้มเหลือบปาก
“บัดซบ… ตายอยู่ที่นี่วันนี้ก็คุ้มแล้ว”
นักบวชหญิงแห่งจื่อเวยมิได้เอ่ยวาจา กระบี่สีม่วงอ่อนในฝ่ามือรวมพลังถึงขีดสุด
ชายหนุ่มผมเงินก้มมองเหล่าเผ่ามนุษย์ที่เตรียมพร้อมจะสู้ตาย ยิ้มหนักขึ้น
“มีไหปลาร้าไม่เลว”
“เสียดาย… ไหปลาร้าสิ่งนี้”
ยกหัตถ์ขวาขึ้น ฝ่ามือรวมเป็นลูกแก้วแสงขนาดกำปั้น ภายในมีเงาหางจิ้งจอกเก้าขดเคลื่อนไหว