ช่วงเวลาเดียวกันนั้น บนแท่นหิน
ทะเลญาณของหลูหลินปั่นป่วนราวกับฟ้าถล่มแผ่นดิน
เมล็ดกฎแห่งเวลาดูดกลืนแก่นแท้ของเคล็ดคืนสู่ต้นกำเนิดอย่างบ้าคลั่ง กฎทั้งสิบสองสายพลิกผันผุดโผนอยู่ในทะเลญาณ เปิดพื้นที่สุดท้ายเพื่อรองรับกฎลำดับที่สิบสาม
ยามนี้ถึงขีดจำกัดสุดของการหลอมรวมแล้ว
สาระแท้ของกฎแห่งเวลาย่อมต่างจากกฎทั้งสิบสองสาย ลึกลับซับซ้อนเหลือคณา แม้เป็นเมล็ดกฎที่ท่านอาจารย์ผนึกไว้นานนับกัลป์ แม้มีเคล็ดคืนสู่ต้นกำเนิดคอยปกครองรวบยอด กระนั้นระหว่างการหลอมรวมก็ยังเกิดการขัดขืนอย่างรุนแรง
หลูหลินรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าวิญญาณของตนกำลังถูกฉีกขาด
ขอบริมทะเลญาณปรากฏรอยแตก โครงร่างของการหลอมรวมกฎทั้งสิบสองสั่นคลอนเกือบพังทลายใต้แรงกระแทกของกฎลำดับที่สิบสาม
แรงสั่นสะเทือนจากภายนอกดังระงมไม่ขาดสาย
แรงสั่นไหวของม่านพลังกระดูกขาวที่ถูกโจมตีจากภายนอกส่งผ่านเข้ามาถึงแท่นหิน กลิ่นคาวเลือดของเหล่าเผ่าพันธุ์เดียวกันซึมผ่านม่านพลังเข้ามา
หลูหลินมองเห็นความเปลี่ยนแปลงภายนอกทั้งปวงชัดเจน รู้ดีว่ามีผู้ลงมาตายเพื่อตน มีผู้แลกชีวิตเพื่อตน
แต่กลับไร้ทางสู้ยืน
หลังคำรามออกมาหนึ่งครั้ง เตาหลอมสรรพสิ่งภายในกายก็เปิดออกทั้งหมดพร้อมเสียงระเบิดราวฟ้าผ่า
พลังงานที่สะสมไว้ในเตาหลอมทั้งหมดระส่ายออกมาในตอนนั้น ไหลบ่าเข้าสู่กระบวนการหลอมรวมอย่างหมดสิ้น
นั่นคือการเตรียมใช้พลังของเตาหลอมสรรพสิ่งเป็นเกราะรองรับ บีบข่มความขัดขืนระหว่างเมล็ดกฎแห่งเวลากับกฎทั้งสิบสองให้ราบลง
ความเจ็บปวดเจาะทะลุทะเลญาณทั้งมวล
จิตใจของหลูหลินตึงเครียดถึงขีดสุด คางถูกกัดจนแทบหัก ทุกนิ้วพื้นที่ในทะเลญาณล้วนถูกแสงสว่างของกฎแห่งเวลาเติมเต็ม