ให้เจ้าเป็นเด็กรับใช้ห้องหนังสือ ไฉนกลายเป็นปราชญ์แห่งต้าเซี่ย

ตอนที่ 1100 หายนะกับพระผู้เป็นเจ้า

6 นาที· 1.4K คำ

แดนดาราป่าเถื่อน แผ่นดินสุดขั้วใต้

ในความลึกอันมิอาจทอดสายตาถึงของร่องลึกสมุทร เนื้อมหึมาผู้นั้นได้หยุดนิ่งจากการบิดเลื่อนโดยสิ้นเชิง มันหลอมรวมกับของเหลวสีโกลาหลอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นเงามหึมาไร้รูปร่างแน่นอน

เงานั้นค่อย ๆ คลี่ขยายท่ามกลางน้ำทะเล

มันไร้อารมณ์ของมนุษย์ ไร้ทั้งยินดียินร้าย เหลือเพียงเหตุผล ความทะเยอทะยานที่จะทอสังขารทั้งโลกเข้าไว้ด้วยกัน และภารกิจแห่งการสะสมลักษณะวิเศษที่เหลือทั้งปวง

อำนาจสิทธิ์แห่งทะเลห้วงเกินวิเศษเริ่มหมุนเวียน

จินตนิมิตถูกทำให้บังเกิด

น้ำทะเลรอบเงามหึมาเดือดพล่านรุนแรง ฟองอากาศเป็นอนันตผุดขึ้น จิตสำนึกร่วมอันไร้รูปร่างถูกลากดึงเข้าสู่ความเป็นจริง

ปราศจากรากฐานแห่งสสารใด ๆ บังเกิดขึ้นด้วยอำนาจจิตล้วน ๆ

แสงสว่างเจาะทะลุความมืดมิดแห่งห้วงสมุทร

เทวดาแห่งพลังงานยักษ์สูงสิบจ้าว องค์แล้วองค์เล่า ปรากฏร่างขึ้นจากความว่างเปล่าท่ามกลางน้ำทะเลเดือด

เหล่าทวยเทพมีใบหน้างดงามปราศจากที่ติ ไร้อาการเพศ ด้านหลังกางปีกแสงอันระยิบระยับสิบสองคู่

ศักดิ์สิทธิ์ สง่างาม มิอาจทอดตาส่องมอง

ก่อเกิดภาพตรงข้ามอย่างสุดขีดกับเงามหึมาอันนามมิอาจเรียกขานที่ซุกซ่อนอยู่ในห้วงทะเล

เหล่าเทวดาแห่งจินตนิมิตยังไร้ร่างกาย แต่กลับมีปัญญาอันล้ำลึกและพลังทำลายอันน่าสะพรึง

ถ้อยคำศาสนาอันลึกล้ำเกินเข้าใจดังก้องในห้วงน้ำ เหล่านั้นกำลังสรรเสริญองค์เจ้าผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง ทรงอานุภาพไร้พรมแดน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป