ร่างแรกเริ่มแห่งเทียนจุนบนทุ่งน้ำแข็ง ตัวอ่อนแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าในห้วงสมุทรลึก และยังมีเด็กหนุ่มแห่งเผ่าในถ้ำใต้พิภพผู้กุมนครแห่งหายนะไว้ในอุ้งมือ
หลูหลินนั่งพับเพียบอยู่กลางท้องฟ้าดวงดาว มุมปากเลื่อยขึ้นเป็นรอยยิ้มแห่งความพอใจ
สามอารยธรรมใจกลางจักรวาลภายในกายนั้น ภายใต้การปกครองของตำราบำเพ็ญ“ลำดับชั้น” ได้ก้าวเข้าสู่หนทางวิวัฒนาการที่มั่นคงยิ่ง แต่ก็ตายตัวยิ่ง พวกเขาเคร่งครัดต่อกฎเกณฑ์ยิ่งนัก
และร่างแรกเริ่มของยุคเก่าทั้งสามที่เพิ่งได้ครอบครองสสารแห่งแก่นกำเนิดนี้แหละ คือปลาดุกทั้งสามตัวในบ่อน้ำนิ่งแห่งนี้ พวกมันคือตัวแทนแห่งความไร้ระเบียบ ความบ้าคลั่ง และตัวแปรผู้ทลายกฎทั้งปวง
เมื่อพวกมันเติบโตเต็มภูมิ จะนำกองทัพผู้เหนือธรรมดาแห่งแดนดาราป่าเถื่อน พุ่งชนเข้ากับกองทัพลำดับชั้นแห่งเทวสำนัก
การปะทะของระบบอารยธรรมสองแบบที่ต่างกันราวฟ้ากับเหว
การสังหารระหว่างกฎกับความวุ่นวาย ประกายปัญญาและแก่นแท้แห่งอารยธรรมที่ระเบิดออกมา ย่อมสามารถบดขยี้ประตูแห่งขั้นที่สี่ของร่างยุทธปฐมกาลให้แตกกระจาย
"นี่คือเรื่องราวของยุคสมัยแรก ยุคสมัยโกลาหล"
หลูหลินวางกรอบเรื่องเอาไว้เช่นนั้น
แล้วสำนึกจึงหดลง ปักหมุดกลับไปยังถ้ำใต้พิภพอันมืดมิดอีกครั้ง
เปรี้ยง!
หินที่กั้นรอยแยกเอาทีสุดท้ายก็ทานแรงขุดอย่างบ้าคลั่งของหมาป่ามารสามหัวไม่ไหว แตกละเลื่อนลงมาอย่างง่ามใหญ่ ซากหินป่นปั้นกระหน่ำตกสู่พื้นถ้ำ
ร่างมหึมาของหมาป่ามารบีบร่างบุกเข้ามาอย่างสุดกำลัง
สามเศียรคำรามก้องดังสนั่นพร้อมกัน น้ำลายเหม็นคาวหยดรินลงพื้น
มันมองเห็นสุ่ยที่ยืนอยู่ชายมุมถ้ำ พลังที่แผ่ออกจากร่างของเหยื่อตัวนี้ ทำให้หมาป่ามารรู้สึกรำคาญใจขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล