ช่วงเวลาเดียวกันนั้น ณ สวนหลังบ้าน
ในห้องหอของกู้ชิงชิง ธิดาคนโตแห่งตระกูลกู้
สาวใช้คนสนิทรีบรายงานข่าวจากภายนอกให้นางสาวผู้เป็นนายฟังอย่างระมัดระวัง ลำดับไม่ตกหล่นประการใด
“...คุณหนู ข้างนอกกำลังโกลาหลกันใหญ่แล้ว กล่าวกันว่าฮ่องเต้เพื่อท่านมนตรีหลู ทรงออกราชโองการติดต่อกันถึงสามฉบับ ลดตำแหน่งท่านรองเสนาบดีหลินลงไป ยังต้องเรียกเก๋อเหลาหลิวกับรองอัครเสนาบดีเสิ่นไปเข้าเวรทำราชการด้วยเลย!”
“โดยเฉพาะฮูหยินเสนาบดีกระทรวงเรือนคลัง ราชโองการฉบับนั้นช่างราวกับฉีกหน้ากากเอาต่อหน้าสาธารณะยิ่งนัก”
กู้ชิงชิงฟังเงียบ ๆ มิได้รีบแสดงทัศนะใด
ครู่ใหญ่จึงเอ่ยถอนใจเบา ๆ อย่างหม่นหมอง
“ฝ่าบาททรงคุ้มครองเขาเพียงเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าเขามีน้ำหนักในพระราชหฤทัยเพียงใด”
สาวใช้เห็นคุณหนูทรงเปิดปากในที่สุด จึงรีบเอาตัวเข้าใกล้
“ก็ใช่อยู่! ดังนั้น...คุณหนู ท่านผู้เป็นเจ้าเพิ่งส่งคนมาถวายความคิด ให้คุณหนูช่วงนี้อย่าออกจากบ้านโดยเด็ดขาด กลัวจักก่อเรื่องเข้าตัว”
กู้ชิงชิงมิได้ตอบกลับ
นางเงยหน้าขึ้น จ้องมองความมืดมิดยามราตรีนอกหน้าต่างอย่างเงียบงัน
............
ราตรีคืนนั้นเงียบสงัด
กู้ชิงชิงสวมเสื้อคลุมนอกแล้วก้าวออกจากเรือน
เดินไปยังเรือนของกู้ชิงฉืออย่างคุ้นเคยเป็นอย่างดี
เห็นแสงตะเกียงในห้องหนังสือยังเปล่งสว่าง จึงดันประตูเข้าไปโดยไม่ลังเล
“ใคร!”
กู้ชิงฉือกำลังเรียบเรียงเอกสารคดีของวันนี้ เมื่อเหลียวมองเห็นว่าผู้มาคือพี่สาวของตน จึงมีสีหน้าประหลาดใจ
“พี่สาว! มาเหตุใด?”
บทของกู้ชิงฉือยังไม่ทันจบ กู้ชิงชิงก็ตัดขาดทันที
“ชิงฉือ ข้าต้องการไปดูการชันสูตรศพ”
คำเดียวเพียงประโยค ทำให้กู้ชิงฉืออึ้งตันตรงนั้น