เงาม่านของเม้นท์เบิกดวงตาขึ้นช้า ๆ แด่วลึกล้ำมองสำรวจหลูหลินไปชั่วครู่ แล้วเอ่ยเสียงมั่นคงว่า “ลูกศิษย์รุ่นหลัง เจ้าสามารถใช้วิถีธรรมของตนปกครองร้อยสำนัก ก้าวมาถึงจุดนี้ได้ ก็ถือว่าไม่ใช่เรื่องง่าย”
“แต่หากประสงค์จะผ่านด่านนี้ ต้องเอาชนะรอยประทับจิตวิญญาณของพวกเราทุกคนบนแผ่นจารึกนั้นให้ได้”
“เจ้า... เตรียมพร้อมแล้วหรือยัง?”
หลูหลินกดความสั่นไหวในใจลง พลังสี่สีภายในกายหมุนวนขึ้นช้า ๆ แผนภาพดวงดาวร้อยสำนักในวิญญาณส่องประกายสว่าง
เขาประสานมือคารวะเงาม่านของเม้นท์อย่างจริงจัง
“ศิษย์รุ่นหลังหลูหลิน ขอท่านผู้เฒ่าโปรดชี้แนะ!”
“ดี”
เม้นท์พยักหน้า แล้วไม่กล่าวสิ่งใดเพิ่มเติม
วินาทีถัดมา ร่างใหญ่โตนั้นพุ่งทะยานออกไป
พื้นปฐพีใต้เท้าแตกร้าว ม่อทั้งร่างกลายเป็นเงาสลับที่สายตามองไม่ทัน โล่หนักมหึมาในมือเปลี่ยนเป็นแสงดำที่ฉีกอากาศ พุ่งเขาโค่นลงบนศีรษะหลูหลินด้วยความเร็วสยดสยองที่ขัดกับรูปร่างโดยสิ้นเชิง!
การโจมตีเต็มกำลังของอัครปราชญ์ แรงสะเทือนย่อมสั่นคลอนแผ่นดินฟ้า!
รูม่านตาหลูหลินหดเกร็ง มิอาจประมาทแม้แต่น้อย
ยกมือขึ้นบีบกำขึ้นในอากาศ แสงสี่สีในกายและจิตวิญญาณร้อยสำนักทะลักออกมา รวมร่างในฝ่ามือเป็นกระบี่ยาวรูปลักษณ์แปรเปลี่ยนไม่หยุด
บนใบกระบี่ อักษร “เมตตา” ของสำนักขงจื๊อ “ไร้แดน” ของสำนักเต๋า “กฎหมาย” ของสำนักกฎหมายธรรม “เอกภาพ” ของสำนักม่อ และ “ศึก” ของวิชาสงคราม... อักขระหลักของห้าสำนักหมุนเวียนสลับกัน แผ่กลิ่นอายแห่งการหลอมรวม
“ตัด!”
หลูหลินเปล่งเสียงต่ำ ฟันกระบี่ออกไป ทัดทานโลหมหึมาที่พุ่งลงมา!
เปรี้ยง!
กระบี่ปะทะโลหกลางอากาศ
ท่ามกลางเสียงระเบิดสั่นสะเทือนสุดหู คลื่นแรงกระแทกสยองกลายเป็นวงคลื่นมองเห็นได้ กวาดลานบาดาลทิศาสตร์!
พื้นทั่วทั้งสมรภูมิโบราณแตกร้าวเป็นระลอกใต้พลังมหึมานั้น ดาบสันตับธงขาดนับไม่ถ้วนถูกสั่นเป็นผุยผงในชั่ววูบ!