ให้เจ้าเป็นเด็กรับใช้ห้องหนังสือ ไฉนกลายเป็นปราชญ์แห่งต้าเซี่ย

ตอนที่ 1017 สัตว์ร้ายเนื้อมนุษย์!

8 นาที· 1.8K คำ

"หยุดมันให้อยู่!" ทหารองครักษ์แถวหน้าชูโล่หนักขึ้นสูง พลังวิญญาณไหลลงแทรกซ้อนในโล่จนก่อเป็นเถียบปี้

เหยียนย่อขาเล็กน้อย พื้นดินใต้เท้าระเบิดแตกออกกระหน่ำ ลำคอคำรามออกมาเป็นเสียงเสือก้องหูก้องฟ้า!

เลือดลมถล่มทลายเต้นถี่วูบทั่วร่าง หมัดขวาบีบแน่น กล้ามเนื้อแขนพองขยายจนโตขึ้นหนึ่งรอบ เส้นเอ็นสีเขียวดันโปนออกมา

เม็ดเสือสังหาร!

หมัดหนึ่งกระแทกลงบนโล่เหล็กเสวียนแผ่นหน้าสุด

แคร่ก!

โล่หนักยุบตัวแตกสลายทันที แรงมหาศาลน่าสะพรึงทะลุผ่านโล่เข้าไป องครักษ์นุ่งเกราะหนักร่างนั้นแม้แต่จะเสียงกรีดร้องก็ไม่ทัน กรวยอกแตกกระจาย ทั้งคนถูกบดขยี้เป็นก้อนเนื้อขยะ

หมอกเลือดกระจายเต็มทิศ เหยียนไม่หยุดชะงัก หมัดสองข้างหวดเหวี่ยงวงกลม พุ่งเข้าดวลถึงกับฝูงชน

ทุกหมัดที่เหวี่ยงออกไป อากาศก็ระเบิดเสียงกระหึ่มทุกครั้ง

พลังมหาศาลจากร่างกายล้วน ๆ ไร้ท่าเล่นหวือหวาใด ๆ เหลือเพียงการทำลายล้างอันป่าเถื่อนที่สุด

ปัง! ศีรษะองครักษ์คนหนึ่งถูกหมัดบดยัดลงไปในกรวยอก ศพไร้เศียรล้มฟัดลงอย่างตรงเป๊ะ

ปัง! ขาแทงพาดผ่าน องครักษ์เกราะหนักสามคนหักอยู่กลางเอว ร่างลี้ชิ้นส่วนกระจัดกระจายกับเศษอวัยวะปลิวกระจายทั่วฟ้า

ดวลถึงพลิกเป็นรอยแยกยักษ์ในชั่วขณะ เสียงกรีดร้องของทหารองครักษ์ดังระงมกันจ่อกัน กองเชิงที่เคยมั่นคงก็พังทลายสิ้นดี

ปุโรหิตทำลายล้างดาราระดับหลักสิบกว่านายที่ยืนคุมเบื้องหลังเปลี่ยนสีหน้าพากัน

"ตั้งม่านอักขระ! ใช้หยานฉี่ปราบปรามมัน!"

ปุโรหิตหลายนายประสานมือพิมพ์อักขระพร้อมกัน พลังวิญญาณสานทอขึ้นกลางอากาศกลายเป็นเกราะพลังวิญญาณหนาทึบ พยายามกักขังหยันไว้กับที่

เหยียนหันศีรษะกลับ จ้องสวนม่านตาเขม็งเข้าที่ปุโรหิตกลุ่มนั้น

เท้าทั้งสองกระแทกพื้นอย่างกระหน่ำ ทั้งร่างแปรร่างเป็นกระสุนปืนใหญ่ดึงพุ่งขึ้นฟ้า เอาหน้าเข้าชนเกราะพลังวิญญาณนั้นเข้าตรง ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป