เมื่อหลีหวงปลุกเร้าอำนาจแห่งเหตุปัจจัย ภาพเหตุการณ์ทั้งหลายก็ปรากฏขึ้นต่อสายตา
เห็นหลูหลินเพื่อจะผ่านบททดสอบแห่งความตาย ได้ตัดขาดอนาคตของตนเองไปทีละอันด้วยมือของตัวเอง
ความอบอุ่นแห่งการได้กลับมาพบปะพ่อแม่ ความสุขใจแห่งการจิบสุราร่วมกับพี่น้อง คำสัญญาแห่งการจับมือกับคนรักเป็นเจ้าโลก...
ความงดงามทั้งปวงที่ควรจะเป็นของ "มนุษย์" คนหนึ่ง ถูกเขาเผาทิ้งเสมือนฟืนเครื่องบูชา สูญสลายไปจนหมดสิ้น
“ฮ่าฮ่า... ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง!”
“สามเดือน!”
“เจ้าแลกอนาคตทั้งหมด ความเป็นไปได้ทั้งปวงของตัวเอง เพื่อแลกมาเพียงอายุขัยสามเดือนหรือ?”
“นี่หรือคือการเลือกของเจ้า? นี่หรือคือหลักยึดที่เจ้าว่ามา ที่จะเป็นศัตรูกับเจิ้น?”
“ช่างเป็น... น่าเวทนา! น่าขันยิ่งนัก!”
สามเดือน
หลูหลินไม่ปฏิเสธ
สิ่งที่หลีหวงกล่าวคือความจริง
การบูชาอนาคตทั้งหมดเพื่อแลกมา มิใช่พลังอมตะ หากเพียง... ชีวิตสามเดือนเท่านั้น
เมื่อครบสามเดือน อายุขัยสิ้นสุด เหตุปัจจัยขาดสะบั้น เขาจะถูกลบล้างออกจากโลกใบนี้อย่างสิ้นเชิง แม้โอกาสเวียนว่ายตายเกิดก็จะไม่มีเหลือ
หลูหลินเงยหน้าขึ้นอย่างไร้ความรู้สึก ดวงตาปรปักษ์คู่หนึ่งเขียวหนึ่งดำ จ้องมองหลีหวงอย่างเยือกเย็น
“สามเดือน...”
“ช่างเป็นระยะเวลาพอเพียงที่จะส่งเจ้าลงนรก”
ประโยคเดียว ทุกเสียงอึกทึกกลางแผ่นดินสวรรค์ก็เงียบสงบลงทันที
เสียงหัวเราะของหลีหวงหยุดกระชาก
“น่าสนใจนัก”
“แล้วเจิ้นจะรอดู”
“แต่ก่อนหน้านั้น เจ้าควรเป็นห่วงลูกสายเลือดของเจิ้นเสียก่อน”
“นางอยู่ในพระวิหารบรรพชน จะฝืนทนได้อีกนานเท่าไรกัน” หลีหวงเอ่ยขึ้นช้า ๆ น้ำเสียงเย็นเยียบ