พระอาจารย์ฮุ่ยหมิงรู้สึกยิ่งกว่านั้นชัดเจน พลังสยองอันสามารถบดขยี้วิญญาณกระหน่ำเข้ามา ทำให้ตับไต้แตกเป็นเสี่ยง!
เขาไม่กล้ารับมือตรง ๆ!
“เคล็ดหนีด้วยเลือด!”
พระอาจารย์ฮุ่ยหมิงกัดลิ้นจนฉีกขาด พ่นเลือดแดงก่ำออกมาเป็นคำรามใหญ่ ร่างทั้งร่างกลายเป็นแสงสีเลือดพุ่งหนีสู่ขอบฟ้า!
แต่พอเพิ่งจะขยับ ก็พบว่าปริภูมิโดยรอบทั้งหมดถูกหมัดนั้นของหลูหลินแช่แข็งเสียแล้ว!
โดยมีหลูหลินเป็นแกนกลาง ม่านพลังไร้รูปลาง ๆ เผยออกมา ภูเขาเก้าลูกนักแต่เป็นเงาเยื่อกดกลบทั้งสี่ทิศ ปิดผนึกทางถอยของเขาเสียสิ้น!
ร่าพระอาจารย์ฮุ่ยหมิงสะดุดหยุด คำรามด้วยความบ้าคลั่ง
“ไม่!”
พลังรอบกายพวยพุ่งขึ้นอีกครา โหดร้ายเผาปราณอักษรภายในกาย พยายามฝ่าม่านผนึกออกไปโดยแรงบังคับ
หลูหลินมองการต่อสู้ครั้งสุดท้ายขอพระอาจารย์ฮุ่ยหมิง มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย
ปลดระบีบเลือด!
แสงสีเทาขาวเจาะทะลวงพลังป้องกันกายขอพระอาจารย์ฮุ่ยหมิงในชั่วพริบตา พันธนาการติดอยู่กับตราประทับสีทองหม่นลึกในมหาสมุทรลมปราณที่ตันเถียนของเขา!
สีหน้าพระอาจารย์ฮุ่ยหมิงซีดเผือดในทันที!
เขาตระหนกพบว่าพลังไร้ที่สิ้นสุดภายในกายตนกำลังถูกแรงบางอย่างที่ต้านทานไม่ได้ลากดึงออกไปภายนอกโดยฝืน!
พลังบำเพ็ญ เริ่มตกต่ำลงอย่างไร้การควบคุมบ้าคลั่ง!
“พลังนี้คืออะไร? ไม่! หยุดเสีย!”
หลูหลินไม่เอ่ยวางใจเสียงครวญครางนั้น ก้าวเดินเข้าประชิดเขาทีละก้าว
ทุกก้าวที่ประทับ แผ่นดินและมหาสมุทรสวรรค์สั่นสะเทือน ปราณอักษรมหาปราชญ์ข้างหลังพวยพุ่งมารวมกัน จนก่อตัวเป็นเงาร่างยักษ์สูงถึงร้อยจั้ง
เงาร่างนั้นประกอบขึ้นจากอักษรสวรรค์อันบริสุทธิ์สีทองนับไม่ถ้วนทั้งสิ้น!
“เจ้าสังหารสรรพชีวิตในเยี่ยนเหมินนับล้านนิวาส วันนี้ เป็นหนี้ชีวิตเจ้า จงชำระคืนมา!”
“คนบ้า! เจ้านี่คนบ้าจริง ๆ!”