สำนักใหญ่พันธมิตรเต๋า สระว่านเต่า
สระแห่งนี้สร้างขึ้นตั้งแต่การเปิดโลก ผ่านมาแล้วถึงสามยุคสมัย น้ำในสระมีสีทองอ่อน แผ่กลิ่นชีวิตเข้มข้นจนแทบจับต้องได้
ก้นสระจารึกลายค่ายกลไว้แน่นหนา ทุกเส้นลายค่ายกลล้วนถูกปฐมเต๋าแห่งพันธมิตรเต๋าชั่วอดีตลงมือสลักด้วยพระหัตถ์ทั้งสิ้น สามารถเปลี่ยนคุณค่าสรรพสิ่งให้กลายเป็นแก่นชีวิตบริสุทธิ์
ยามนี้อักขระทำงานเต็มกำลังทั้งหมด สระทั้งแหล่งเดือดพล่าน
สระว่านเต่าเป็นสถานที่ล้ำค่าแกนกลางของพันธมิตรเต๋ามาช้านาน อริยเต๋าธรรมดาไม่มีสิทธิ์แม้จะก้าวย่างเข้าไปครึ่งก้าว ยิ่งกว่านั้นคือการนำมาใช้
ผู้เปิดใช้มันได้ต้องผ่านมติเอกฉันท์จากสภาแห่งพันธมิตรเต๋า และของวิเศษท้องฟ้าสมบัติแผ่นดินที่ต้องเสียไปยิ่งเป็นเลขหลักฟ้า
แต่บัดนี้ จงเหยียนเปิดมันจนสุดกำลังโดยไม่เสียเวลาแม้แต่คำเดียว
กลางสระ ร่างของหลูหลินลอยจมอยู่
เนื้อกายของวิเศษชั้นเต๋าแห่งวิถีแห่งแรกกำเนิดปกคลุมไปด้วยรอยแตกหนาแน่น รอยแตกเหล่านั้นลึกลงไปถึงเนื้อในกระดูก แทรกซ้อนกันเป็นร่างแห แทบจะรื้อร่างทั้งร่างให้ขาดเป็นเสี่ยง
ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือเบ้าตาขวา
เบ้าตาที่ว่างเปล่านั้นมีหมอกสีเทาพวยพุ่งออกมาไม่หยุด พลังแรงสวนกลับของกฎแห่งเวลา ทุกคราที่เส้นสายหนึ่งแผ่ออกมา ชีวิตของหลูหลินก็ถูกการกลืนกินไปส่วนหนึ่ง
ผู้อาวุโสชางฉงยืนอยู่ริมสระ สีหน้าดำคล้ำจนน่าขนลุก จงเหยียนยืนอยู่ข้างกาย
“หลูหลิน... ยังมีทางรอดหรือไม่”
จงเหยียนจ้องมองหลูหลินในสระอย่างไม่ละสายตา
“โชคดีที่วัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ดาบบ้าคลั่งกับพวกมันส่งมานั้นช่วยชีวิตไว้ได้”
“ยาดาบริมมูลนิยามไท่ฉู่เชื่อมเนื้อกายที่เฉียดตายไว้ เยื่อใจดาราปฏิสร้างรากฐานเส้นลมปราณขึ้นใหม่ เพลิงนรกนรกเก้าขุมปกป้องวิญญาณไว้... ถ้าไม่ใช่พวกเขาลงมือ หลูหลินตายสนิทไปนานแล้ว”