ดาวหลักกลางของเผ่าดาราวิญญาณ แดนซิงเหยาเจี้ย
นี่คือโลกที่ถูกปกคลุมด้วยแสงดาว พื้นผิวทั้งดวงดาวสาดส่องประกายระยิบระยับ แก่นดาวมหึมานับไม่ถ้วนลอยเด่นอยู่กลางอากาศ ส่องสว่างทั่วทั้งดาวราวกับกลางวัน
ผู้แข็งแกร่งแห่งเผ่าดาราวิญญาณอาศัยอยู่ในหอแสงที่สูงตระหง่านขึ้นสู่เมฆา หอแต่ละหลังสร้างจากแก่นดาวทั้งแท่ง แผ่รังสีคลื่นพลังสยองออกมาโดยรอบ
เทียบกับสมรภูมิอันโหดร้ายที่ชายแดนเผ่ามนุษย์ ที่แห่งนี้ช่างราวกับสวรรค์
สงบสุข มั่งคั่ง เงียบสงบ
แต่ความเงียบสงบนี้ ก็ถูกทำลายลงในทันทีที่จงเหยียนและพรรคพวกเหยียบย่ำลงมา
ห้วงอากาศฉีกขาด สี่ร่างก้าวออกมาจากรอยแตก
จงเหยียนยืนอยู่เบื้องหน้า เบื้องหลังมีอริยเต๋าผนึกฟ้าสามนายจัดวางเป็นรูปสามเหลี่ยม รัศมีอันสยองสี่สายปล่อยออกมาโดยไม่แอบแฝง
ห้วงอากาศทั้งมวลของแดนซิงเหยาเจี้ยสั่นคลอน
"ผู้แทนสัมพันธมิตรเผ่ามนุษย์ จงเหยียน!"
เสียงของจงเหยียนดังก้องทั่วทะเลดาว สั่นสะเทือนจนอักขระอาคมบนหอแสงนับไม่ถ้วนกะพริบวูบวาบรุนแรง
"มาเยี่ยมคารวะประมุขเผ่าดาราวิญญาณ มิได้มาขอสิ่งหนึ่ง!"
เสียงสุดท้ายจบลง ทั้งแดนซิงเหยาเจี้ยก็เดือดเป็นสำเร็จ
ผู้แข็งแกร่งแห่งเผ่าดาราวิญญาณต่างพากันพุ่งออกจากหอแสง จ้องมองสี่ร่างกลางห้วงอากาศอย่างระแวงระวัง
ในความลึกของแดนซิงเหยาเจี้ย ยอดหอแสงที่สูงที่สุด ร่างมหึมาที่ประกอบขึ้นจากแสงดาวบริสุทธิ์ค่อย ๆ ลอยขึ้นมา
นั่นคือประมุขเผ่าดาราวิญญาณ ผู้อยู่ในขั้นอริยเต๋าผนึกฟ้าชั้นสูงสุด
"จงเหยียนท่านผู้เป็นมิตร"
"ไม่ทราบว่าท่านต้องการสิ่งใด? โปรดกล่าวมาเถิด หากช่วยได้ เผ่าดาราวิญญาณข้าย่อมไม่ขัดข้อง"