เหนือฟากฟ้าของหวงเฉิงในราชธานี
เอกภพบิดเบี้ยวรุนแรง ประตูส่งผ่านแสงสีงดงามปรากฏขึ้นกลางอากาศ แล้วกะพริบระริก ๆ สองสามครั้ง
ตูม!
ตูม!
ร่างสามดวงถูกสะบัดออกมาจากประตูส่งผ่าน
เป็นหลูหลิน จักรพรรดินีเจาหนิง และหวังเซี่ย ทั้งสามที่เพิ่งรอดตายมาได้จากดินแดนต้องห้ามกุยซือ
ส่วนร่างของหลีหวงมิได้ปรากฏ ชัดแจ้งว่าในชั่วขณะสุดท้ายของการส่งผ่าน เขาเลือกจุดลงที่แตกต่างจากทั้งสาม
"ฮก... ฮก ๆ!"
หวังเซี่ยดิ้นรนลุกขึ้น ใบหน้าซีดเผือด แสงสีน้ำเงินของหน้าหนังสือที่พันรอบกายหมองหม่นลง นายน้อยบาดเจ็บไม่เบาจากกระแสวุ่นวายแห่งการส่งผ่านเอกภพ
ยังไม่ทันได้ปรับลมหายใจ ก็กวาดสายตามองรอบด้านด้วยความระแวงเต็มเปี่ยม
"หลูเกอ!"
จักรพรรดินีเจาหนิงสภาพดีกว่าเล็กน้อย พระองค์รีบรุดเข้าไปหาหลูหลินทันที
หลูหลินในเวลานี้สภาพย่ำแย่นัก
ดวงตาปิดสนิท เลือดไหลซึมออกจากช่องเจ็ดทั่วพรั่งพรู บรรยากาศภายในกายปั่นป่วนจนถึงขีดสุด
แสงห้าสี พิศพาตมืดมน สีเลือดแห่งการสังหาร และแสงทองอร่ามจากศิลาความทรงจำของหลีหวง พลังทั้งสี่ที่ต่างกันสิ้นเชิงกำลังปะทะกันอยู่ภายในร่าง
ดวงพระเนตรรูปหงส์ของจักรพรรดินีเจาหนิงเปี่ยมด้วยห่วงใย แต่ไม่กล้าใช้พลังของพระองค์ส่องค้น กลัวยั่วให้พลังที่ก่อกบฏภายในกายหลูหลินระเบิดขึ้น
ทั้งสามเพิ่งรอดตายมา ยังไม่ทันได้หายใจหนักแม้เพียงลมเดียว
ชั่วขณะนั้นเอง
ร้องคำรามสนั่น
ทั้งแผ่นฟ้าของราชธานีสั่นสะเทือนรุนแรงขึ้นมาโดยฉับพลัน
"ดูนั่นสิ! นั่นมันอะไร!"
"ฟ้า... ฟ้ากำลังจะถล่มแล้ว!"
บนพื้นพิภพ ราษฎรนับไม่ถ้วนเงยหน้าขึ้นมองด้วยความสยดสยอง