ด้วยความช่วยเหลือของหลูหลิน ทั่วทั้งโลกต้าเซี่ย มีเพียงสามคนของพวกเขาเท่านั้นที่ยังรู้สึกตัวชัดเจน จับใจความการสื่อสารของสามอัครปราชญ์ได้
เมื่อได้ยินดังนั้น ร่างของหวังเซี่ยสั่นสะท้านอย่างรุนแรง!
บรรพบุรุษหักหลังหนีไป......
คำว่า "ทายาทสายเลือดบาป" ที่แท้ ต้นเหตุกลับมาจากบรรพบุรุษหรือ?
เขาเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว อยากโต้แย้ง แต่ภายใต้แรงกดดันของอัครปราชญ์ แม้แต่คำเดียวกลืนลงคอไม่ได้
“เรื่องของราชันพู่กันเป็นที่สุดแล้ว แต่ห้ามให้เกิดขึ้นซ้ำเป็นคนที่สองเด็ดขาด!” เงาเซียนเมิ่งสวาทเสียงดังเสริม น้ำเสียงเด็ดขาด “เด็กคนนี้ต้องกำจัดเสียแต่เนิ่น ๆ มิฉะนั้นภัยจะสืบเนื่องไร้ที่สิ้นสุด!”
“น่าเสียดาย......” เงาเซียนโม่ถอดใจอีกครั้ง “น่าเสียดายที่เหล่ามิตรตามทางต่างต่างก็แบ่งร่างแยกไม่ไหว มิฉะนั้นย่อมสนับสนุนความเห็นข้าแน่ การกำจัดอัจฉริยะโดยประเทือง ย่อมเป็นการทำซ้ำความผิดพลาดครั้งเก่า”
คำยังไม่ทันจบ ธรรมเนียมสามอัครปราชญ์กลับสำเร็จ ทั้งสามนิ้วกดพร้อมกันเพื่อคำนวณมโนทัศน์
ฮึม!
แสงทองหมุนวน เหตุการณ์นับไม่ถ้วนปรากฏแวบวูบเร็วดั่งสายฟ้าในช่องว่างอากาศเบื้องหน้าของทั้งสาม
แสงเพลิงลุกทะลุฟ้าของเมืองหลินอาน เด็กหนุ่มหลูหลินที่ฝืดฝืนดิ้นรนกลางภูเขาศพทะเลเลือด....
จากเด็กหนังสือสู่บัณฑิต จากการสอบอำเภอที่ลงมือเขียนเก้าอักษรแห่งคัมภีร์นโยบายศักดิ์สิทธิ์ บทความเลื่องชื่อทั่วแผ่นดิน บำเพ็ญตน บำเพ็ญวงศ์ตระกูล บำเพ็ญแผ่นดิน ประสานสรรพสัตว์ให้สงบ.......
ต่อจนเป็นจอหงวนแห่งต้าเชี่ย การแห่สมปรารถนาบนถนนหลวง ชื่อเสียงโด่งดังทั่วแผ่นดิน หนึ่งวันชมดอกไม้ราชธานีครบทุกแห่ง......