ไม่ไกลนัก เมื่อสายตาของหลีหวงตกอยู่ที่ "ผู้เป็นคน" ผู้ถือกำเนิดใหม่ ดวงตาของเขาก็เปลี่ยนไป
เป็นอารมณ์อันวกวอนยิ่งนัก ทั้งความประหลาดใจ ความตกตะลึง ความระลึกถึง กระทั่งเสี้ยวหนึ่งของ...ความอื้อฉี่ที่หลูหลินไม่อาจเข้าใจ
หลีหวงจ้องมอง "ผู้นั้น" ที่หน้าตาคล้ายตนถึงแปดส่วน นิ่งเงียบอยู่ชั่วคราว
หลังเวลาผ่านไปมาก หลีหวงกลับยิ้มขึ้นมาโดยกะทันหัน
"น่าขันนัก... ช่างน่าขันจริง..."
หลีหวงพึมพำกับตนเอง ราวกับกำลังเอ่ยกับ "ผู้นั้น" แต่ก็ราวกับเอ่ยกับตนเอง
หลูหลินสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของหลีหวง ใจก็ระฆังเตือนสั่นก้อง
ปฏิกิริยาของหลีหวงไม่ธรรมดา!
ดูเหมือนเขาจะรู้จักคนผู้นี้ หรือไม่ก็รู้จักใบหน้านี้!
แท้จริงเขารู้อะไรมากนัก?
ขณะนั้นเอง เสียงก็ดังขึ้นอีกครั้ง
"การทดสอบแห่งชีวิตสิ้นสุดแล้ว จงรุดไปสู่การทดสอบแห่งความตายโดยเร็ว!"
"ทั้งสองสุสานต้องผ่านพร้อมกัน มิฉะนั้น ชีวิตกับความตายจะเสียสมดุล เจ้าจะต้องถึงแก่มรณาเป็นแน่!"
หลูหลินไม่กล้าอืดอาดต่อไป จ้องมอง "ผู้นั้น" ที่ยังคงจ้องกลับมาอย่างลึกซึ้งอีกหนึ่งครั้ง แล้วหันหลังเตรียมกายจากไป
แต่เพียงหลูหลินหันตัวไปในทันใดนั้น "ผู้นั้น" ก็เอ่ยขึ้นอีก
"ข้าจะรอเจ้ากลับมา"
ฝีเท้าของหลูหลินหยุดลง แต่มิได้หันกลับไปมอง
วินาทีถัดมา เงาร่างนั้นก็หายไปจากความว่างเปล่าอันครั่นครั้นทันที จิตสำนึกถูกแรงอันใครต่อใครขัดขืนมิได้ดึงออก ย้ายถ่ายข้ามอวกาศในชั่วประเดี๋ยว!
……
ฟ้าดินหมุนคว้าง!
เมื่อจิตสำนึกของหลูหลินรวมตัวขึ้นอีกครั้ง ตรงหน้าไม่ใช่ความว่างเปล่าอันครั่นครั้นเต็มไปด้วยชีวิตชีวาอีกต่อไป