สร้างจุดยึดเหนี่ยวขึ้นมา?
ไม่ เป็นไปไม่ได้!
นั่นคืออำนาจสิทธิ์ขาดของผู้เป็นเจ้าผู้สร้างโลก!
แม้แต่อัครปราชญ์ยังทำมิได้
แต่.....
ถ้าหากสร้างมิได้ ก็จงไป "ยืม" เสีย
ความคิดบ้าคลั่งหนึ่งผุดขึ้นในใจของหลูหลิน
"เมื่อข้าในบัดนี้สร้างวิญญาณมิได้....."
"ก็จงยืมมาจาก 'อนาคต' สักดวงหนึ่ง!"
เสียงเพิ่งจบลง หลูหลินมิได้ลังเลแม้แต่ครึ่งจุด ทั้งที่วิญญาณเจ็บปวดราวถูกฉีกขาด ก็ยังฝืนเร่งพลังสูงสุดสองสายที่ประหลาดต่างกันสิ้นเชิงในทะเลญาณ!
อำนาจแห่งชั่วเวลา!
อำนาจแห่งวิถีวรรณ!
ฮืม!
ตราประทับจักรพรรดิรูปที่เก้าอันเป็นการสืบทอดแห่งต้าจิ่ง กับตราประทับจักรพรรดิรูปที่สิบอันเป็นการสืบทอดแห่งต้าเซิง ต่างระเบิดแสงอร่ามพร้อมกันในวินาทีนั้น
พลังทั้งสองสายที่ขัดแย้งกันเอง ภายใต้เจตจำนงอันไม่เหลือแม้แต่ชีวิตของหลูหลิน ถูกบีบบังคับให้บิดเบี้ยวและหลอมรวมเข้าด้วยกัน
เจตจำนงนั้น ภายใต้การหนุนของอำนาจแห่งชั่วเวลา ล่วงลับออกจากม่านหมอกไร้รูปล่วงหน้าต่อหน้า พุ่งเข้าสู่สายธารชั่วเวลาอันไหลไม่หยุดยั้ง ไร้จุดเริ่มต้นไร้จุดสิ้นสุด
เปรี้ยง!
ภาพพล่านไร้สาระนับไม่ถ้วนพวงเข้าซัดความรู้สึกของหลูหลินจนราบคาบ
นั่นคือเส้นเวลาไร้ขอบเขต ทุกเส้นล้วนเป็นตัวแทนของ "ความเป็นไปได้" อันต่างกันสิ้นเชิง
บนเส้นเวลาหนึ่ง หลูหลินเห็นตนเองสวมหมวกขงจื่อ คลุมครุยผู้ศักดิ์สิทธิ์ คำสัตย์เป็นจริง กลายเป็นเซียนแห่งวิถีวรรณ ได้รับการสักการะจากอนุชนนับหมื่นยุค!
บนเส้นเวลาอีกเส้นหนึ่ง เขาเห็นตนเองสิ้นชีพไปแล้วตั้งแต่ในการปะทะคราใดคราวหนึ่งกับหลีหวง กลายเป็นผงธุลีกองหนึ่งในบันทึกประวัติศาสตร์!
ยังเห็นเส้นเวลาเลวร้ายประหลาดอีกเส้น บนเส้นนั้น เงาร่าง "หลูหลิน" กลับค่อย ๆ ซ้อนทับกับร่างสวมฉลองพระองค์ยาวสีเสวียนลายมังกรของหลีหวงเข้าด้วยกัน.....