จอมเต๋าหกปีกปล่อยญาณออกไปอย่างบ้าคลั่ง พยายามสะกดรอยตามหาวี่แววของหลูหลิน
แต่จับตัวตนของหลูหลินไม่ได้เลย ไม่อาจรับรู้คลื่นพลังแม้แต่นิดเดียว
พลังเสริมการเคลื่อนไหวจากกฎแห่งเวลา ทำให้การเคลื่อนที่ของหลูหลินถูกบีบอัดลงในช่วงเวลาอันสั้นยิ่ง สำหรับโลกภายนอกแล้ว ช่วง "กระบวนการ" ตรงกลางนั้นแทบไม่มีอยู่จริง
ไร้กระบวนการ มีเพียงผลลัพธ์
และผลลัพธ์ก็คือ หลูหลินปรากฏกายขึ้นกลางขบวนยุทธะของเผ่าเทพพอดี
ดวงตาของจอมเต๋าเผ่าเทพทั้งสี่หดตัวฉับพลัน
เงาหอกสายฟ้ายังลอยค้างเหนือศีรษะ ค่ายกลยังหมุนวนอยู่ ทว่าศัตรูกลับยืนอยู่บนดวงตาแห่งค่ายกลเสียแล้ว
“เปรี้ยง!”
มรรคาสายฟ้าภายในขบวนยุทธะรับรู้ผู้บุกรุกได้โดยอัตโนมัติ แสงฟ้าเดือดพล่านฟาดลงมาพร้อมกัน สายฟ้าสีม่วงขาวปกคลุมร่างหลูหลินทั้งหมด
แวบ! แวบ! แวบ!
แสงฟ้าระเบิดออก ทว่าทันทีที่สายฟ้าปะทะร่างหลูหลิน แม้แต่เสียงก็ไม่ดังออกมา
แสงสว่างจางหาย หลูหลินยืนอยู่กลางดวงตาแห่งค่ายกล ทั่วร่างแผ่ไอร้อนจาง ๆ สายฟ้าไหลผ่านผิวกายเขาโดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้แม้แต่น้อย
ร่างกายที่ผ่านการหล่อหลอมด้วยพลังทำลายล้างจากแกนดาวแสงจักรวาลไทโยว ย่อมไม่อาจรับความเจ็บปวดจากสายฟ้าระดับนี้ได้
จอมเต๋าหกปีกเห็นดังนั้นสีหน้ายิ่งตกใจ เพิ่งจะเตรียมถอยร่น ก็เห็นหลูหลินตรงกลางดวงตาแห่งค่ายกลมีอิริยาบถใหม่
เงาร่างหายไปจากที่เดิมอีกครั้ง เมื่อปรากฏกายอีกครั้ง มือของเขาได้ทะลุเข้าไปที่อกของจอมเต๋าเผ่าเทพสี่ปีกที่อยู่ใกล้ที่สุดแล้ว