เสี่ยวผูเถาฟังมาถึงตรงนี้ก็โกรธจนแก้มป่อง
ดีมาก!
ที่แท้ฮั่วอันกั๋วแอบบูชาเทพชั่วร้ายอยู่ลับหลัง!
เขาใช้วิชาชั่วร้ายดูดชีวิตและโชควาสนาของผู้คน ก็เพื่อบูชาเทพชั่วร้ายงั้นหรือ?!
น่าโมโหจริง!
นั่นมันชีวิตคนทั้งชีวิตเลยนะ!!!
รูปเคารพเทพชั่วร้ายบนหิ้งบูชา ดวงตาทั้งสองข้างปิดสนิท ทั่วร่างดำสนิท แผ่กลิ่นอายชั่วร้ายเย็นยะเยือก
เสี่ยวผูเถามองแล้วก็พลุ่งพล่าน
แค่เทพชั่วร้ายกระจ้อยร่อย ยังมาทำเป็นวางท่า ทำเป็นมีอำนาจอยู่นั่นแหละ?!
เด็กน้อยกระโดดตัวลอย ผลักรูปเคารพเทพชั่วร้ายร่วงลงจากหิ้ง
"โครม!"
เสียงแตกดังเปรี๊ยะ รูปเคารพเทพล้มลงมากระแทกศีรษะฮั่วอันกั๋ว
"อ๊าก!" ฮั่วอันกั๋วเจ็บจนร้องลั่น
เห็นรูปเคารพเทพกำลังจะตกถึงพื้น เขาก็ตกใจหน้าซีด รีบยื่นมือออกไปทิ้งตัวลงกับพื้น เอาตัวเข้ารับแทน
"ท่านเทพชั่วร้ายโปรดระงับโทสะ!!! ท่านเทพชั่วร้ายโปรดระงับโทสะด้วยขอรับ!!!"
เทพชั่วร้าย: "......"
บัดซบ!
มันนอนสบายอยู่แท้ ๆ!
ใครมือบอนนักหนา ถึงได้ผลักมันร่วงจากหิ้ง?
เกือบทำให้ร่างทองที่กว่าจะหามาได้อย่างยากเย็นแตกไปแล้ว!
"ตูม!!!"
เทพชั่วร้ายเดือดดาล
ฮั่วอันกั๋วรับโทสะนั้นโดยตรง ร่างกระเด็นอัดผนัง ก่อนกระแทกพื้นอย่างแรง
"อ๊าก!!!"
เขาล้มคว่ำหน้าลงมา กระแทกโดนจมูกพอดี
พอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ก็เต็มไปด้วยเลือดกำเดาไหลอาบหน้า น่าขันยิ่งนัก
"ฟุดฟิด—"
ผูเถาเห็นท่าทางนั้นแล้วก็ขำ หลุดหัวเราะออกมา