"เยี่ยมไปเลย!" จ้าวเจียวเจียวกระโดดด้วยความตื่นเต้น "ในที่สุดก็มีคนมาจัดการนางได้เสียที!"
เจียงหลิ่วจือก้มมองทางข้างหน้า ในใจแฝงความคาดหวังเล็กน้อย
นางก็หวังว่ายายอิ่นจะฮึดหน่อย สั่งสอนลูกนอกสมรสนั่นให้หลาบจำ
สู้กับลูกนอกสมรสนั่นมาเกือบเดือน ตัวเองกลับไม่เคยชนะสักครั้ง!
แค่คิดนางก็โมโหแล้ว!
แต่ตอนนี้ดีละ ยายอิ่นมาแล้ว
นางพร้อมจะดูเสี่ยวผูเถาถูกยายแก่ใจร้ายยายอิ่นทารุณจนร้องห่มร้องไห้หาพ่อหาพี่แล้ว
เดินถึงหน้าประตูบ้านเล็กของตระกูลจ้าว ไกลๆ เจียงหลิ่วจือก็ได้ยินเสียงแหลมบาดหูของยายอิ่น: "อีเด็กเวร! ผีขี้เกียจมาเกิดชัดๆ! ท้องยายจะแฟบอยู่แล้ว!"
"วันนี้ยายจะหักขาแกเสีย! ให้รู้จักเคารพผู้อาวุโสรักเด็ก!"
จากนั้น เสียงร้องโหยหวนก็ดังขึ้น
"อ๊าก!!!!"
สองแม่ลูกเจียงหลิ่วจือฟังแล้ว สบตากันด้วยความดีใจ
"แม่! เสียงร้องของลูกนอกสมรส!"
เจียงหลิ่วจือดีใจในใจ
ดีมาก!
ดูท่ายายแก่ใจร้ายนั่นจะมีดีบ้าง ถึงตีลูกนอกสมรสนั่นจนร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด!
ยิ่งช่วงเวลาเช่นนี้ นางยิ่งต้องแสร้งเป็นคนดี อ่อนโยน
ถึงอวี่โจวจะได้เห็นความดีของนาง
"เจียวเจียว เดี๋ยวเข้าไป เจ้าต้องทำเป็นเข้าข้างลูกนอกสมรสนั่นเข้าใจไหม? เราต้องเล่นละครให้พ่อดู ให้เขารู้ว่าพวกเราล้วนช่วยเหลือผูเถา"
"ได้!" จ้าวเจียวเจียวดีใจสุดๆ