กรุงปักกิ่ง ตรอกหวยฮวา
ภายในบ้านสี่ประสานแบบสองลานสองออก ณ สุดทางตรอก
ครอบครัวจ้าวยุ่งวุ่นวายกันตั้งแต่เช้าตรู่
เมื่อวานจ้าวอวี่โจวโทรศัพท์กลับมาบ้านอย่างผิดปกติ รายงานทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในเขตที่พักของเขตทหารช่วงนี้
เมื่อรู้ว่าเขาถูกเจียงหลิ่วจือหลอก และเลี้ยงดูลูกคนอื่นมาตั้งสามปี แม่ของจ้าวก็โกรธจนด่าทออย่างลืมตัว
“โมโหจริง! คิดไม่ถึงว่านางจะเป็นคนแบบนี้! เสียแรงที่ตลอดสามปีมานี้แม่เฝ้ารอให้นางพาหลานสาวกลับมาให้ดู ที่ไหนได้กลับหลอกลวงครอบครัวเรา!”
เมื่อรู้ว่าจ้าวอวี่โจวเจอลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง และกำลังจะพากลับบ้านในวันรุ่งขึ้น ซุนจู๋อิงผู้เป็นแม่ก็ตื่นเต้นดีใจจนเนื้อเต้น: “จริงเหรอ?! ลูกจะพาหลานกลับมาฉลองปีใหม่เหรอ?!”
“ลูกชื่ออะไรนะ? ผูเถา? เป็นชื่อเล่นนี่! กลับบ้านมารับบรรพบุรุษแล้ว ต้องตั้งชื่อจริงให้หลานแล้ว!”
“คราวนี้เป็นลูกสาวแท้ๆ ใช่ไหม? ไม่ใช่ตัวปลอมอีกคนใช่ไหม?”
“เฮ้อ! แม่แค่พูดไปงั้น ลูกจะโกรธทำไมเล่า! เด็กคนนั้นเป็นลูกสาวของลูก ก็คือหลานสาวแท้ๆ ของแม่! หลานสาวคนเดียวของแม่! แม่จะรักจะหวงหลานยังไม่ทันเลย!”
“ได้! งั้นพวกลูกพรุ่งนี้รีบกลับบ้านเถอะ เดี๋ยวแม่กับพี่สะใภ้ใหญ่สะใภ้รองจะเชือดไก่ ควักปลา ทำอาหารดีๆ ทั้งโต๊ะรออยู่!”
ดังนั้นจึงเกิดภาพที่เช้าตรู่วันนี้ทุกคนในบ้านสี่ประสานของตระกูลจ้าวยุ่งวุ่นวายจนแทบหยุดหายใจ
คนเชือดไก่ก็เชือดไก่ คนควักไส้ปลาก็ควักไส้ปลา
คนเด็ดผักก็เด็ดผัก คนล้างชามก็ล้างชาม
เด็กหนุ่มๆ จากครอบครัวใหญ่และครอบครัวรองถูกลากตัวมาช่วยงานในครัวกันหมด