“ลุงจี้ของเจ้ามีคู่หมั้นไว้แล้วนะ คู่หมั้นชื่อเหนียวเสี่ยวหยา เป็นสาวที่โตมาในชนบท ตาเธอเคยช่วยชีวิตพ่อของแม่เอาไว้ ก็คือคุณทวดตาฝ่ายแม่ของเจ้านั่นเอง พ่อของแม่เพื่อการตอบแทนบุญคุณจึงตัดสินใจหมั้นหมายเด็กทั้งสองไว้ตั้งแต่เล็ก”
“เสี่ยวหยาแม่เคยเห็นแล้ว เป็นสาวฉลาดและมีไหวพริบดี หน้าตาก็สวย เพียงแต่เป็นคนขี้อายเล็กน้อย เจอคนไม่ค่อยคุ้นก็จะเกรงใจ แต่เด็กคนนี้กตัญญูมาก ว่านอนสอนง่าย รู้จักระวังใจ ลุงทวดกับลุงทวดยายถึงกับรักเธอมาก”
“แต่ลุงจี้ของเจ้าโตมาในเมือง หยิ่งผยองเอาแต่ใจตัวเอง ดูถูกที่เสี่ยวหยาเป็นสาวชนบท ลุงทวดยายเรื่องนี้ถึงกับเกือบจะบอกว่าจะตัดสัมพันธ์แม่ลูก บอกว่าจะรับเสี่ยวหยามาเป็นบุตรีบุญธรรมซะเลย ให้เธออยู่ดูแลจนวาระสุดท้ายไปเลย”
เสี่ยวผูเถาฟังจบก็พยักหน้าช้า ๆ อย่างครุ่นคิด
งั้นแสดงว่า ลุงจี้ไปหลงรักไป๋ฉือเวย์เข้าแล้ว เลยไม่ยอมรับคำสัญญาหมั้นนั้น อยากแต่งงานกับไป๋ฉือเวย์?
เด็กกำพร้าที่ไม่มีที่มาที่ไปชัดเจนคนหนึ่ง ทำไมจะบังเอิญได้ขนาดนั้น ตอนที่ลุงจี้กำลังเดินทางกลับกรุง เธอถึงได้เป๊ะเจ๊งล้มลงตรงหน้ารถของลุงจี้พอดี?
ยังไม่ระวังเรื่องกันชายกันหญิง ตอบรับคำเชิญของลุงจี้ ไปอยู่บ้านตระกูลจี้ตลอดปีใหม่
แถมยังใช้เวลาแค่ไม่กี่วัน ก็เกลี้ยกล่อมลุงจี้จนหลงใหลหมดสภาพ ไม่เธอก็ไม่แต่ง
ผู้หญิงคนนี้...ไม่ธรรมดาเลยนะ!
บางทีแกอาจเป็นตระกูลผูก็ได้!
มาเพื่อทำร้ายตระกูลจี้!