ตอนเด็ก ฮั่วหานถานมีพ่อแม่คอยปกป้อง
แต่ตอนอายุห้าขวบ พ่อแม่ของเขาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต หลังจากนั้น ตระกูลฮั่วก็ไม่มีใครปกป้องเขาอย่างแท้จริงอีกเลย
แม้แต่จ้าวจินหัวก็เป็นเพราะตอนเด็กไปงานเลี้ยงที่ตระกูลฮั่วแล้วรู้จักเขา อาสาเข้าไปคุยด้วยหลายครั้ง หลังจากฮั่วหานถานมาตระกูลจ้าวถึงไม่รังเกียจเขา
แถมหนึ่งเดือนที่ผ่านมา จ้าวจินหัวคอยส่งข้าวส่งน้ำให้เขาทุกวัน เวลาส่งข้าวก็จะเล่าเรื่องสนุก ๆ ข้างนอกพล่ามไม่หยุด ไม่สนว่าฮั่วหานถานจะตอบหรือไม่
แต่อย่างน้อย หนึ่งเดือนมานี้ ท่าทีของฮั่วหานถานที่มีต่อจ้าวจินหัวก็อ่อนลงมาก ไม่เหมือนตอนแรกที่มาตระกูลจ้าว ขนตั้งชันไม่ยอมให้เข้าใกล้
"ผูเถา" จ้าวจินหัวดึงเสื้อผูเถา กระซิบว่า "เราออกไปก่อนดีไหม ให้เขาสงบสติอารมณ์ก่อน"
พูดจบ ซบข้างหูนาง กระซิบว่า "ขาเขาเป็นพิการแต่กำเนิด เขารังเกียจที่สุดเวลาใครพูดถึงขา"
แต่ผูเถากลับจ้องขาฮั่วหานถาน ไม่ยอมขยับ
เมื่อครู่สนใจแต่งูปีศาจนั่น เลยไม่ทันสังเกตขาฮั่วหานถาน!
ไม่ใช่ กลิ่นอายบนตัวพี่หานถานผิดปกติมาก!
เด็กน้อยอ้อมรถเข็น วิ่งไปตรงหน้าฮั่วหานถาน
แม้มองไม่เห็น แต่สัญชาตญาณบอกนางว่า บนขาฮั่วหานถานมีพลังลึกลับบางอย่างกำลังกัดกินพลังขาทั้งสองของเขา!
เด็กน้อยหน้าตึง สะบัดยันต์สื่อวิญญาณออกไปทันที "สวรรค์เบื้องบนเอ๋ย ปฐพีเบื้องล่าง! สรรพสิ่งไร้รูป จงปรากฏกาย ตามคำสั่ง ไป!"