หยางเสวี่ยเหมยร่างแข็งทื่อค้างอยู่กับที่ วิญญาณหลุดออกจากร่างไปไกลถึงสองลี้
จะเป็นแบบนี้ไปได้ยังไงกัน?!
ไอ้ลูกนอกสมรสนั่น ใช้ยันต์สืบค้นความจริงได้จริงๆ น่ะเหรอ?!
ซวยแล้ว ซวยแล้ว!
ตอนที่นางกับเจียงหลิ่วจือวางแผนเรื่องนี้ ก็คิดถึงผลลัพธ์ไว้สารพัด
แต่ไม่เคยคิดเลยว่าความสามารถของไอ้ลูกนอกสมรสนี่จะร้ายกาจถึงเพียงนี้!
นี่มันเป็นสิ่งที่วิทยาศาสตร์อธิบายได้เหรอ?!
นี่มันเป็นสิ่งที่วิทยาศาสตร์อธิบายได้หรือ?
ไหนว่าให้เชื่อในวิทยาศาสตร์ ต่อต้านไสยศาสตร์งมงายกันไง?!
ใครก็ได้บอกข้าหน่อยเถิด ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!
เจียงหลิ่วจือเองก็ชาไปครึ่งตัว ยืนนิ่งแข็งทื่อมองภาพที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ลืมหายใจไปชั่วขณะ
นางตั้งใจถอนตัวนางกับเจียวเจียวออกมาให้พ้นผิด ก็เลยหาแพะรับบาปอย่างหยางเสวี่ยเหมยที่ทั้งโง่ทั้งเลว
แถมยังตบเท้ารับประกันกับนางอีกว่าเรื่องนี้จะไม่พาดพิงถึงตัวนางเด็ดขาด
คราวนี้ก็ดีสิ
ไอ้ลูกองุ่นเน่านี่ ใช้ยันต์บันทึกเหตุการณ์ที่ก่อเรื่องไว้ แถมยังฉายให้ทุกคนดูอีก!
ขโมยลูกไก่ไม่ได้แถมยังเสียข้าวเปลือกอีกจนได้!
เจียงหลิ่วจือกัดริมฝีปากแน่น เลือดแทบซึมออกมาแล้ว!
ไม่ได้นะ!
นางต้องคิดหาทางปิดปากหยางเสวี่ยเหมย ไม่ให้นางซัดทอดมาถึงตน!
คิดได้ดังนั้น เจียงหลิ่วจือก็รีบทำสีหน้าโกรธแค้นทันที พุ่งเข้าไปต่อหน้าหยางเสวี่ยเหมย ตบฉาดเข้าที่ใบหน้าฉาดใหญ่: "หยางเสวี่ยเหมย! เธอมันเกินไปแล้ว! ฉันเชื่อใจเธอมาก คิดว่าเธอเป็นพี่สาวแท้ๆ ของฉันเองแท้ๆ! แต่เธอกลับทำแบบนี้เพื่อแก้แค้นผูเถา แอบเข้าบ้านฉัน ทำลายข้าวของของเจียวเจียว ยุแยงให้ครอบครัวเราแตกแยก!"
หยางเสวี่ยเหมยมึนงงไปกับการตบนั้น: "ข้า..."
เจียงหลิ่วจือทำท่าจะกระชากผมของนาง พลางแนบชิดใบหู กระซิบเบาๆ: "อย่าพาดพิงพี่ฉิน"
จากนั้นก็ตะเบ็งเสียงด่าอีกว่า: "เสียแรงที่ข้าไว้ใจเธอนัก! เธอทำฉันเสียใจมาก!"
หยางเสวี่ยเหมยร่างสะท้าน
เรื่องวันนี้ ตอนที่เจียงหลิ่วจือมาหานางเมื่อวาน ก็ให้เงินนางด้วย