เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่เล่นด้วย ลู่เย่าจู่ก็กลอกตาไปมา “ได้ๆ เอาที่มีไปก่อน ส่วนที่เหลือเจ้าจำไว้ว่าพรุ่งนี้เอามาให้ข้า พรุ่งนี้ข้าจะมาอีก”
ลู่เย่าจู่เก็บเงินและตั๋วใส่กระเป๋า ตบกระเป๋าอย่างพอใจ จากนั้นก็ฮัมเพลงเบาๆ ถือตะเกียงน้ำมัน เดินโซเซจากไป
เจียงยาผู้น้อยยืนอยู่กับที่ หันมองแผ่นหลังของเขา แววตาค่อยๆ เย็นเยียบ
นางเด็ดใบไม้ริมรั้วมากำหนึ่ง กำหมัดแน่น
“อยากได้ตำแหน่งนายสถานี? ยังอยากได้เงินอีก?”
เจียงยาผู้น้อยยกยิ้มเย็นชาน่าขนลุก “ฝันไปเถอะ!”
เมื่อใช้ประโยชน์จากไอ้หมูอ้วนนี่เสร็จ และจัดการไอ้ลูกนอกสมรสจ้าวผูเถานั่นแล้ว นางย่อมมีวิธีส่งลู่เย่าจู่ไปพบพญายมราช!
คนตายเท่านั้นที่จะเก็บความลับได้!
-
เช้าวันรุ่งขึ้น
พระอาทิตย์เพิ่งขึ้น ซื่อเหอเยวี่ยนตระกูลจ้าวก็คึกคัก
ผูเถาถูกเสียงอึกทึกในลานบ้านปลุกให้ตื่น
นางขยี้ตาลุกนั่ง คุณนายจ้าวก็ยกกะละมังล้างหน้าเข้ามาแล้ว
“ผูเถาตื่นแล้วหรือ? ล้างหน้าก่อน ท่านอาสะใภ้ใหญ่นึ่งเสี่ยวหลงเปาแต่เช้า อีกเดี๋ยวก็ได้กินแล้ว”
ผูเถาตื่นเต็มตาทันที
เสี่ยวหลงเปานะ!
หอมนุ่มฟู นางชอบมาก!
เสี่ยวผูเถาล้างหน้าแปรงฟันอย่างรวดเร็ว แล้วตรงไปที่โต๊ะอาหาร กินเสี่ยวหลงเปาเสียสิบเข่ง ตบท้องกลมๆ อย่างพอใจ แล้วออกไปเดินเล่นในลานบ้าน
พรุ่งนี้เป็นงานเลี้ยงรับขวัญของเจียงยาผู้น้อยแล้ว นางยังมีของบางอย่างที่ต้องเตรียมล่วงหน้า