ทุกคนในตระกูลจ้าวได้ยินเสียงนี้ ต่างก็ลุกขึ้นยืนแทบจะพร้อมกัน
“ไอ้แก่ลู่เต๋อไฉอีกแล้ว!” ท่านผู้อาวุโสจ้าวดีดตัวลุกขึ้นพรวดเดียว ฉุนกึก “ไอ้แก่นี่ตั้งแต่เช้าตรูจะมาหาเรื่องอะไรอีก?!”
“ที่สั่งสอนไปเมื่อสองวันก่อนยังไม่เข็ดอีกหรือไง?!”
“ปัง ปัง ปัง!”
เสียงทุบประตูที่หน้าบ้านดังขึ้นกว่าเดิม
“จ้าวเวยไท่! เปิดประตู! หน่วยงานตรวจสอบวินัยมาตรวจค้น! กรุณาเปิดประตูเดี๋ยวนี้!”
ท่านผู้อาวุโสจ้าวโกรธจนเลือดขึ้นหน้า ถึงกับหลุดคำหยาบ “ให้ตายสิวะ! ไอ้หมาสารเลวนี่จงใจพาคนมาหาเรื่องถึงบ้านอีกแล้ว คอยดูข้าคนนี้จะถลกหนังมันซะ!”
พูดจบก็เดินอาละวาดไปทางประตูใหญ่
คนอื่นเห็นดังนั้นก็รีบเดินตามไปทันที
เสี่ยวผูเถาถูกจ้าวอวี่โจวอุ้มออกมาจากเรือนใหญ่
พอพ้นประตูก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ
ไม่ดีแล้ว!
ไออาภัพหนาจัง!
เด็กน้อยเงยหน้าขึ้น ก็เห็นเหนือจวนซื่อเหอเยวี่ยนของตระกูลจ้าวถูกไออาภัพสีเทาก้อนใหญ่แผ่ปกคลุมอยู่
อัดแน่นเป็นกลุ่มก้อนใหญ่กลบคลุมซื่อเหอเยวี่ยนไว้หมด
เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง!
สีหน้าของเสี่ยวผูเถาพลันหม่นลง
นางไล่กาลักสู่วิบัติไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
ทำไมถึงยังมีไออาภัพมากมายขนาดนี้?
มากลืนกินโชคดีของบ้านนางไปหมดแล้ว!
โมโหนักแล้วนะ!
เด็กน้อยทำหน้าบึ้ง ยกนิ้วขึ้นคำนวณ
ไม่คำนวณก็ไม่เป็นไร พอคำนวณเสร็จถึงกับสะดุ้ง
เรื่องใหญ่แล้ว!
ไออาภัพพวกนี้ ที่แท้ก็มุ่งมาที่นางโดยตรง!
หรือว่าชะตานางดวงกุดจริง ๆ เริ่มส่งผลร้ายต่อคนในครอบครัวแล้ว?