ตุ๊กตาดินเผาสองตัวนั้นตัวเล็กจิ๋ว ตัวหนึ่งหน้าเรียวกลม สวมชุดสีแดง ดูคล้ายกับผูเถามาก
ตรงกลางหน้าผากของตุ๊กตาดินเผามีจุดสีแดงที่ใช้เลือดแต้มเป็นจุดชาด และบนตัวยังมีชื่อของผูเถาเขียนด้วยเลือด
ส่วนอีกตัวสวมชุดแพรสีดำ ผมสั้นดำ หน้าม้าปรกปิดดวงตาบางส่วน บนตัวเขียนชื่อของฮั่วหานถานด้วยเลือด
ขณะที่ฮั่วอันกั๋วไม่สามารถหนีไปได้ ผูเถาก็ก้าวขาสั้นๆ พุ่งเข้าใส่ และแย่งตุ๊กตาดินเผาในมือเขามา
"ท่านอาสองฮั่ว! ทำไมตุ๊กตาดินเผานี้ถึงเหมือนข้าและพี่หานถานมากขนาดนี้เลย! สวรรค์! บนนี้ยังสลักชื่อของผูเถาและพี่หานถานไว้อีก! นี่ท่านจะสาปข้า แล้วฆ่าข้างั้นหรือ?"
ฮั่วอันกั๋ว: "......"
ใครมีตาก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอต้องตะโกนดังขนาดนี้ด้วยหรือ?
ผูเถาทำหน้าย่น เงยหน้ามองรูปเทพชั่วร้ายบนหิ้งพระ แล้วเลื่อนสายตาลงไปจับที่ตุ๊กตาดินเผาสามตัวตรงนั้น
ฮั่วอันกั๋วรู้ว่าเธอจะทำอะไร จึงเลิกสนใจผลสะท้อนกลับ ฝืนหยุดร่ายมนตร์ กระเด้งตัวลุกขึ้น "เจ้าหยุดนะ!"
ผูเถาไม่มีทางฟังเขา
เด็กน้อยเขย่งปลายเท้า คว้าตุ๊กตาดินเผาสามตัวนั้นขึ้นมาโดยตรง
ใช้แสงเทียนในห้องลับอ่านออกเสียง "ฮั่วเจิ้นหวา... ฮั่วอันอวี้... ไป๋ซิ่วจู..."
คนตระกูลฮั่วที่ตามเข้ามาติดๆ ได้ยินสองชื่อหลัง ต่างตะลึงไปตามๆ กัน
ฮั่วอันอวี้และไป๋ซิ่วจูก็คือพ่อแม่ของฮั่วหานถาน
ผูเถามองตุ๊กตาสี่ตัวนั้น สีหน้าเรียบเฉย "ตุ๊กตาดินเผาของฮั่วอันอวี้และไป๋ซิ่วจู หัวใจแตกร้าวแล้ว ชีวิตของพวกเขาถูกท่านดูดไปแล้ว!"