"หินที่เจ้ายกขึ้นมาฆ่าคน สุดท้ายก็บาดคอตัวเองนั่นแหละ~"
"เจ้าก็น่าจะรู้ ยายอิ่นมีหลานสาวคนนึง ถูกนางทำร้ายจนตายใช่ไหม?"
"แต่เจ้าคงไม่รู้ ว่าหลานสาวคนนั้นกลายเป็นผีแล้ว แค้นหนักมาก คอยติดตามยายอิ่นตลอด"
"ผูเถาเข้าไปในความทรงจำของนาง ได้ยินคำพูดยายอิ่น เลยรู้ว่าเจ้าเคยคบกับหนุ่มเสเพลคนนึง~"
"ได้เบาะแสสำคัญขนาดนี้ ผูเถาขอแค่เส้นผมของเจ้าเส้นเดียว ก็ใช้ยันต์ติดตามตัวตามหาตัวเขาเจอแล้วล่ะ~"
เจียงหลิ่วจือเหมือนถูกสายฟ้าฟาด หินแข็งบนเตียงคนไข้
นางไม่เคยคาดคิดเลยว่า สิ่งที่ทำร้ายตัวเองถึงตาย กลับเป็นความโลภและเจตนาฆ่าฟันของตน!
ถ้าไม่เพราะนางเร่งร้อนอยากให้ผูเถาตายไปพ้นหน้า นางก็คงไม่ให้แม่นางส่งยายอิ่นมาที่เขตทหารนั่น
สุดท้ายไม่เพียงฆ่าเสี่ยวเย่จ่งนั่นไม่ตาย ยังยื่นมีดสังหารตัวเองให้เสี่ยวเย่จ่งอีก!
ฮ่าๆๆ!!!!
คิดว่าเจียงหลิ่วจือนางวางแผนทุกอย่าง สุดท้ายก็ฉลาดเกินไปจนพลาดเอง กินผลกรรมตัวเอง!
เสี่ยวผูเถามองเจียงหลิ่วจือที่กำลังแก้ตัวจนตัวตาย ขี้เกียจเปลืองน้ำลายด้วย
นางหันไปมองครอบครัวในเขตที่พักทหารที่อยู่ตรงนั้น พูดเสียงใสๆ ว่า: "ท่านลุงท่านป้าทั้งหลาย วันนี้ผูเถาอยู่ที่นี่ ขอให้ทุกคนเป็นพยาน!"
"ในเมื่อเจียงหลิ่วจือไม่ยอมรับว่าจ้าวเจียวเจียวไม่ใช่ลูกของปะป๊า งั้นผูเถาจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็น ว่าผูเถาเป็นลูกของปะป๊า!"