เฉียวหลานซูได้ใบเอกสารมาแล้ว ก็รีบออกจากโรงแรมรัฐทันที ฉินหยวนเจิ้งรอเธออยู่ในรถมาตลอด
พอเห็นเธอออกมา สีหน้าของเธอก็บอกได้ว่าคงได้อะไรมา เขาจึงถามว่า “ได้เอกสารมาจริง ๆ ใช่ไหม”
เฉียวหลานซูพยักหน้า ตอนนี้หัวใจของเธอยังเต้นตุบ ๆ ไม่หยุดเลย
เธอพูดว่า “พี่เจิ้ง เรารีบไปคณะกรรมการปฏิวัติกันเถอะ ฉันมีหลักฐานแล้ว!”
ก่อนหน้านี้กวนเหวินจวิ้นยังหาขนมเกลียวทอดไม่พบ ตอนนี้ก็ยังฮึดฮัดอยู่ในใจและกำลังตรวจสอบไปทั่ว
คนของเขากำลังตามเว่ยเจิ้งเหยียอยู่ แต่ตอนนี้ยังไม่มีผลคืบหน้า
จนกระทั่งฉินหยวนเจิ้งกับเฉียวหลานซูมาถึงห้องทำงานของเขา เฉียวหลานซูก็ยื่นเอกสารสองใบให้เขาดู
พอเธออธิบายให้ฟังแล้ว กวนเหวินจวิ้นจะยังไม่เข้าใจได้อย่างไร
กวนเหวินจวิ้นตบโต๊ะลุกขึ้นทันที พลางหัวเราะเย็นชา “คนอยู่ไหน! ตามฉันไปจับตัวมา”
พอมีเอกสารพวกนี้อยู่ในมือ การจับคนก็ง่ายขึ้นมาก
กวนเหวินจวิ้นนำคนออกไป แบ่งกำลังเป็นสามทาง จับตัวพนักงานจัดซื้อหลิวแห่งโรงแรมรัฐ หัวหน้าฝ่ายธุรกิจของโรงงานผลิตอาหาร คนขับรถตู้เอ้อร์หนิว และหัวหน้าโรงงานผลิตเว่ยเจิ้งเหยียที่ลางานกลับบ้านไปทั้งหมด
ใครก็ตามที่ลงชื่อในใบรับสินค้าและใบสั่งเบิกสินค้าสองฉบับนี้ ถูกพาตัวไปยังสถานีตำรวจเพื่อสอบสวนทั้งหมด
กวนเหวินจวิ้นไม่ใช่ตำรวจ แต่ในฐานะหัวหน้าคณะกรรมการปฏิวัติ เมื่อได้รับแจ้งเรื่อง เขาก็มีอำนาจจัดการเรื่องนี้
เพียงแต่การตัดสินขั้นสุดท้าย รวมถึงการจะให้ไปใช้แรงงานบำบัดหรือไม่นั้น ต้องรอให้คณะกรรมการศาลหน่วยลงนามอนุมัติ