หลิวเว่ยหงพาเฉียวหลานซูมาถึงหน้าโรงหมักผักดอง มองเธอด้วยสีหน้ารังเกียจแล้วพูดว่า “ไปรายงานตัวกับผู้จัดการถังที่โรงหมักผักดองเถอะ”
พูดจบ หลิวเว่ยหงก็หันหลังเดินจากไป ถ้าไม่กลัวว่าการโยกย้ายตำแหน่งจะเกิดปัญหาจนผู้จัดการโรงงานเห็น เธอก็คงคร้านจะเสียเวลามาส่งเฉียวหลานซูที่นี่
เฉียวหลานซูเข้ามาข้างในแล้วก็ถามหาผู้จัดการถังพอดี ตอนนั้นถังเหวินเหลียเพิ่งส่งเว่ยหงเหมยกลับไป และกำลังยืนอยู่ที่หน้าประตู
เมื่อเห็นเฉียวหลานซูเดินเข้ามา เธอก็รู้ทันทีว่าคนนี้คือคนโชคร้ายที่ถูกเว่ยหงเหมยแย่งตำแหน่งงานไป
ในใจก็อดเวทนาเธอไม่ได้
เธอเดินเข้ามาหาแล้วถามว่า “คุณคือคุณเฉียวหลานซูใช่ไหมคะ”
เฉียวหลานซูพยักหน้า “ใช่ค่ะ”
ถังเหวินเหลียมองร่างเล็กบอบบางของเธอแล้วพูดว่า “ไปกันเถอะค่ะ ไปที่กะหั่นล้าง”
ตอนนี้กะหั่นล้างกำลังทำหัวไชเท้าดองกับกะหล่ำปลีดองเป็นหลัก
หัวไชเท้าที่ถอนขึ้นมาจากแปลงดิน ผ่านการล้างด้วยเครื่องเป็นขั้นตอนแรกมาแล้ว
ทางภาคเหนือขาดแคลนน้ำ น้ำสะอาดจึงเป็นทรัพยากรที่มีค่ามาก
เครื่องจักรจะหมุนเวียนน้ำกลับมาใช้ใหม่ เพื่อชะล้างดินออกจากหัวไชเท้าทั้งหมดอย่างคร่าว ๆ หนึ่งรอบ
จากนั้นหัวไชเท้าที่ล้างแล้วจะถูกส่งมาตามสายพาน คนงานจะล้างอย่างละเอียดอีกครั้ง พอล้างสะอาดแล้วก็ส่งไปหั่นเป็นเส้น ก่อนนำไปหมักดอง
ที่เว่ยหงเหมยบอกว่าต้องขนของหนัก แถมน้ำก็เย็นนั้นเป็นเรื่องจริง